Eenvoudige Thomas de trein taart

Dus je zoekt een makkelijke thomas de trein verjaardagstaart? Om je zoon mee te verrassen? Of misschien je dochter? Deze taart is echt niet moeilijk om te maken en je hebt er bijna geen speciale tools voor nodig. Ook het maken van Thomas zelf viel reuze mee.

Ik vond een duidelijke tutorial op youtube. Zie de link hieronder. En met hier en daar wat details kun je de trein nog persoonlijker maken.
Natuurlijk ben je vrij om de taart nog veel verder te versieren dan ik hier heb gedaan. Tunnels, muren, stoplichten, hekken en sporen. Laat je fantasie gaan. Zeker als je al wat meer ervaring hebt en tijd natuurlijk.


Bas werd vier, Toen hij drie was wilde hij ook een Thomas taart. Toen heb ik deze gemaakt.

Taart voor mijn eigen verjaardag!

Zo leuk, jarig zijn, en je eigen taart maken. Ik geef het toe...het geeft enige stress, want ik doe dus niks meer aan hapjes, daar heb ik natuurlijk helemaal geen tijd voor!
Weken van planning en voorbereiding. Complete vrije hand. Wat gaan we doen? Ik doe mijn ogen dicht en zie tientallen opties voorbij drijven. Tekenen, uitgummen, tekenen en uitgummen. Nou in ieder geval even geen Swirly taart. Ik vraag me af of ik uberhaupt mijn taart nog wel strak KAN bekleden. Gelukkig ben ik tevreden. Ik was vergeten hoeveel tijd erin gaat zitten. De swirly is misschien even aanpoten met bekleden, maar je hebt in ieder geval niet die meetlatten en waterpassen nodig om een zo recht mogelijke hoek te krijgen. Maaaar ik wilde wel iets nieuws doen deze keer. Na mijn Swirly Workshop bij Silvia in Liempde, waar ik haar vitrinekast bewonderde met prachtig gemaakte bloemen en ze mij verzekerde dat die "Filler Flowers" echt heel makkelijk waren, dacht ik, ik ga het gewoon eens proberen. Ik heb alle spullen erbij gepakt en mijn bloemen boek en ik heb het gewoon geprobeerd. Heerlijk wat een tijdverdrijf. Dat ga ik vaker doen. Ze waren inderdaad wel heel makkelijk. Ik heb creatieve oplossingen gebruikt en zo maar wat aangeklooid eigenlijk. Dus ik denk niet dat ze helemaal volgens het boekje zijn, maar voor nu was ik heel tevreden. Het moeilijkste was eigenlijk nog om alles op de goede plek te steken.
Lang leve voorsteken, dat sowieso, maar welke bloem waar en hoe diep...zoveel geven ze niet meer mee he, als ze eenmaal hard zijn... De rozen zijn gemaakt met de 5 petal rose cutter en ze hebben piepschuim hartjes. Daar zitten voor mij ook nog wel wat verbeteringen, maar ik vond het al heel wat dat ik de knoppen met 2 lagen al een nachtje had laten drogen voor ik de volgende blaadjes erop plakte. Met dank aan Suikertaartjes Suuz die me vorig jaar liet zien hoe zij haar roosjes maakte. ;)

De taart zelf is geïnspireerd op de lente. Ik ben altijd net voor het voorjaar jarig. En dan krijg ik altijd zin in kleurtjes, maar eigenlijk heb ik altijd veel glitter en glamour op mijn taarten zitten...En dat mocht dus deze keer niet...Het moesten pasteltinten worden. Nou heb ik goed moeten zoeken hoor in mijn dustjes collectie...Ik heb voornamelijk veel knal knal knal, maar een beetje mixen en matchen en je heb al een tintje lichter. De kleurtjes zijn erop gesponsd. De reliëf techniek komt uit de Swirly Baroque workshop en kun je dus ook op "gewone" taart toepassen ;)
Ik wilde ook nog icing doen....en stempelen....en tekenen.....Enne.....ehm...nouja volgende taart maar ;)

Oja, gevuld met Lemon curd en Swiss Meringue Botercreme, met een knipoog naar Framboos.

Winnie the Pooh cake voor Tijn

Mijn eigen Tijn, alweer twee jaar. Vandaag een gezellig kinderfeestje gehad en al Tijn's vriendjes en vriendinnetjes zijn langs geweest. We hebben liedjes gezongen en spelletjes gespeeld en vooral heel veel rommel gemaakt en netjes weer opgeruimd. De mama's en de papa's hebben ook niks te klagen gehad. Het afgelopen jaar stond voor Tijn in het teken van de Lolliefanten film. (Heffalump movie) Dus tijd voor een lolliefanten taart. (Heffalump cake) Nou is boetseren nog niet zo'n routine voor me en tegen al mijn planningsplannen in begon ik natuurlijk veel te laat. Maar ik ben apetrots hoor. Hardstikke goed gelukt. I love " sugarpaste lumpy". Die is het beste gelukt.
Ik heb weer heel veel geleerd.....Boetseren met fondant is veeeeel lastiger dan met marsepein. Natuurlijk, marsepein plakt veel meer, maar ow ow...wat is die fondant zacht als hij warm wordt...Mijn lolliefant bleef maar uitzakken. Gelukkig ziet niemand zijn extra kilo's op zijn kont ;)
Het is een mooie kindertaart geworden. En wat was het heerlijk om al die research te doen.

Winnie de poeh is een heel dankbaar thema met massa's inspiratie op het internet, boeken en films. Tijn en ik hebben genoten van deze taart! En we hopen de visite ook! :)

Wat close-ups

Winnie The Pooh (Winnie de Poeh)

Roo (Roe)

Lumpy (Lollie)

Piglet (Knorretje)

HOERA!!

Fabienne Swirly

"Graag een taart met roze, paars, oranje en rood, topsy turvey, over the top en bling mag"

Ok mevrouw! Woohoo dat zijn de opdrachten hoor. Beetje last minute, maar die doe ik wel graag tussendoor. Ik heb me helemaal uitgeleefd in een paar uur tijd. De bling heb ik uiteindelijk maar beperkt tot de swirly randjes, want het werd een beetje TE.. Zelfs naar mijn smaak haha.
Tijn heeft de hele ochtend gestaard naar de taart toen hij af was. Ik heb hem maar gauw ook een taart beloofd. Hij is bijna jarig, dan wordt hij twee en hij was erg duidelijk wat voor taart hij wilde....Een pooh taart. Owjeee....dan kan mama weer boetseren oefenen. Misschien gaat knorretje deze keer wat sneller dan de laatste keer toen ik er 3 uur mee bezig was...
Op tijd beginnen Karen.....Zeg ik nu....maar ik zie mezelf alweer stressen....

Maar eerst even deze taart in het zonnetje, want ondanks dat ik krap in mijn tijd zat ben ik erg tevreden. Ik vind de kleuren lekker knallen en heb ook nog wat dingetjes uitgeprobeerd, onder andere verschillende kleuren bolletjes tegen elkaar aan uitrollen en daar vormpjes uitsteken. Leuk effect. Mijn snelle swirl roosjes weer kunnen doen. Die zijn geboren tijdens het maken van de Swirly Colette en absoluut een blijvertje voor een snelle abstracte filler bloem.
Heerlijk hoor lekker aanmodderen met taart :)

Knorretje op een boomstam!

Piglet on a treetrunk :)




Ik hou zo van Winnie the Pooh.... En mijn vriendin houdt van Knorretje, dus toen haar dochter 1 jaar werd, werd het tijd voor mij om aan de slag te gaan. Ik had nog nooit geboetseerd, dus daar zat ik aan mijn tafel...met gumpaste, fondant en wat sateprikkers. Verder zou ik wel zien wat ervan zou komen.
Ik had een fotootje van een liggende knorretje uitgekozen en nog wat anderen erbij gevonden voor verschillende hoeken. Ik ben met het lijfje begonnen. Dat leek met het makkelijkst...Want als ik dacht aan het knorretje gezichtje dan zonk de moed me een beetje in de schoenen. Wat een klein poppetje is dat. Zoveel details. Niks rond gezichtje en draaien en klaar. Nee vierkant zelfs met jukbeenderen.
Een uur later was mijn fondant zo zacht van het prutsen dat er helemaal niks meer uitkwam. Ik had een soort van basis vorm voor elkaar gekregen, maar het bleef meer een op 1 van de daltons van Lucky Luke lijken.... Helemaal als ik hem even neerlegde om te werken aan een kant, dan zakte hij zo in elkaar dat het steeds meer op hoekig dan rond begon te lijken.


Hoe doen die boetseersters dat?? Ik heb nog steeds geen idee, waarschijnlijk niet werken met lauwe fondant en ze verankeren misschien een stokje...Ik kom er nog wel uit wat makkelijker werkt. Ik moet nog steeds eens wat dieper ingaan op het boek van Wendy, misschien dat daar nog tips instaan. Marsepein zou misschien ook wel beter werken.
MAAR na 2 en een half uur was daar dan knorretje. Mijn vriend kwam even kijken en probeerde me voorzichtig te vertellen dat knorretje eigenlijk wel een beugel moest....Wat een overbite....jaja...Wim...working on it...Fondant droogde al een beetje, dus duwen en trekken had tot gevolg dat Knorretje door alle rimpels ineens een oud vrouwtje leek....Ow ow...Maar goed oefening baart kunst...Ik denk niet dat Wendy twee en een half uur doet over een knorretje, dus ik heb nog hoop :)
Entoen de rest nog.
Ik had al plannen voor een boomstam. Weer een andere dan de vorige keer. Minder hoog, en zonder gezicht. Owja en bruin deze keer ;)
Ik ben begonnen met het kleuren van mijn fondant en het bekleden van de drum. Daarna vloeide alles een beetje in elkaar over en dat is ook mijn stijl wel een beetje, "ladiela", dat heb ik van mijn schoonzus geleerd, die kookt ladiela...Een beetje van dit en een beetje van dat en dan maar vertrouwen dat het allemaal bij elkaar komt op het einde. Ik vind eigenlijk dat het best een mooi "recept" is geworden :) Het leuke is dat ik deze taart heb gemaakt zonder uitstekers, het is of geboetseerd met mijn handen, of gevormd door de balltool en de scribertool, mijn nieuwste tooltjes...helemaal geweldig, kan nu al niet meer zonder....


Mijn vriendin heeft hem net opgehaald voor vanmiddag. Altijd moeilijk om de taart te laten gaan. Altijd moet ik een klein beetje slikken. Gelukkig zijn er dan altijd nog de foto's :)

Joy! All night long...

Yes!!! Er zijn van die nachten dat je aan het taarten bent, die zijn magisch. Dan wil je niet slapen, kun je niet slapen. De allesomvattende taart slurpt de nacht, inclusief tijdsbesef helemaal op en voor je het weet wordt het licht buiten. Nouja in mijn geval kwam Wim terug van een avondje Dj-en...en dan is het laat....eh vroeg dus. Om half 8 was ik dan echt klaar, maar opruimen, foto's maken, uploaden en
Nog een kwartier voor de klant komt en ik vind het doodeng... Deze taart moet gestapeld en wel nog helemaal naar Almere...

Ik had echt een Margaret Braun aanval. Ik heb heerlijk gespeeld met gumpaste en royal icing. De hond boven op komt van een tutorial op youtube. Ik moet echt nog veel leren over boetseren, maar met het nieuwe boek van Wendy Schlagwein, hoop ik snel aan de slag te kunnen. De icing was leuk...maar zo irritant. Heb ik eindelijk nummer 1 piping tubes....zitten ze de hele tijd verstopt, tja, mijn eigen schuld, om half 6 's ochtends neem je het niet zo nauw met mixeren.... Ahum....
Ik heb een aantal prachtige nieuwe kleuren uitgeprobeerd, om mee te verven van verschillende merken, daar kom ik nog een keertje op terug. Dustjes verdienen een eigen topic!

Inmiddels is de klant geweest en na secondenlang te hebben gestaard met oeh en aaah,'s vraagt hij: "Maar wat is nou de taart dan??"
"Dit...alles wat je ziet"
"WAT??...heh, maar hoe doe je... wat is....is dat marsepein ofzo?"

Hihihii, ik moest even grinniken, ik vergeet soms de krachtige magie van een gedecoreerde taart en hoe voelt als je hem voor het eerst ziet. En ik heb ook genoten. Wat een heerlijk nachtje....Tijd voor een dutje...

Geverfde taart met bloemen en strepen

Entoen was het zover. Nadat ik in mei was begonnen met taarten maken brak dan eindelijk mijn eigen verjaardag aan. Nouja, ik ben de 14e (maart) jarig, dat is maandag, maar ik ging het vieren op de 11e. En dat was gisteren avond.
Ik had er enorm veel zin in. Het was alweer even geleden dat ik mijn verjaardag als feest gevierd had. Ongeveer 35 man uitgenodigd. Beetje familie en vrienden want anders zou het weer te groot worden. De taart zat al weken in mijn hoofd. En nou mocht ik hem dan eindelijk gaan maken.
Alles was geregeld. Wim had alle boodschappen voor het feest gedaan en Tijn was op de dag lekker even bij opa en oma zodat ik op mijn gemakje kon taarten.
Het ging voorspoedig. Hoge cakes (Dames, dat zijn er 2 van 5 cm op elkaar ;) ) Witte chocolade meringue botercreme met verse frambozen als vulling. Daar wordt een mens blij van.
Ik had goed gepland.
De dag ervoor had ik de grote bloem gemaakt. De kleine bloemetjes lagen ook al een dag te drogen in hun toffifee cupjes ;) Nog niet eerder had een ontwerp zo duidelijk in mijn hoofd gezeten.
Ik schilderde de lijntjes, maar als ik eerlijk ben zag ik die allemaal toch wat strakker voor me. Geeft niks, ook ik moet nog veel leren. De goede kwasten gebruiken scheelt al heel veel. En je merk dust maakt ook al verschil. En zo had ik best wel snel mijn strepen staan.
Tijd om te gaan plakken. Ik heb de bloem even vastgehouden tot hij stevig zat en begon daarna ijverig de andere bloemetjes te plaatsen. Dat is heeeel serieus werk hoor. Als je er eentje verkeerd plakt is meteen de hele lijn van de taart weg. Entoen kreeg ik een hartverzakking.
Stuiter stuiter Tok TOK Bam! En daar lag mijn grote bloem....Op de grond...oowwww zou hij nog leven?? Ik pakte hem op en voelde hoe hij nog net aan elkaar zat. De blaadjes stonden op het punt om te breken. Snel plakte ik hem terug en realiseerde me dat het dan zometeen weer zou gaan gebeuren. Had ik nou maar een cursus gedaan bij madhuri...dan was dit vast niet gebeurd. Zucht. Even nadenken...hoe los ik dit op? Ik vroeg Wim even de flowerwire te zoeken. Die zat ergens tussen de vele taartspullen in de verpakking nog omdat ik nog niet eerder had geoefend...dit leek me een mooi moment...Niet te vinden natuurlijk. Gelukkig was een deel van hart nog zacht en mensen mensen, ik veranderde in Mcgyver met mijn bloem en een cocktailprikker. Stut stut en hij zat vast. Het kleine uitstekende stukje camoufleerde ik met pareltjes. MAAR ik weet nu hoe het wel moet, want mijn bloem heeft nog 4 uur gehangen, tot ik de taart aansneed.
Normaal is dat rond half 10 als iedereen er is, maar deze keer was het nog verdacht rustig. Ik had een handjevol mensen in de kamer zitten. Er waren zelfs al een paar vriendjes weer weg, die waren met zoon een uurtje eerder gekomen en alweer vertrokken..
Ik liep even naar mijn telefoon en zag dat ik 8 berichten had. Ik werd er een beetje lacherig van...maar echt leuk bleek het niet...Iedereen had afgesmst. Moe, ziek, zwak en misselijk, het niet kunnen vinden van een oppas en een simpel. "We gaan het niet redden Kaat"
Ik schoot in de lach toen ik de smsjes voorlas aan de kamer. Maar niemand lachte eigenlijk mee...Allemaal gezichten vol met medeleven. Ze vonden het eigenlijk allemaal behoorlijk naar dat iedereen zo last-minute had afgezegd. "Tja", zei Wim, "Ik had het wel een beetje verwacht zo net na de carnaval." Nou ik had er helemaaaaal niet bij stilgestaan. Ik trok me even terug naar de keuken. Baal baal. Stiekeme traan, ik sprak mezelf streng toe dat het niet zo erg was. Dat ik gewoon heel veel taart mocht eten nu. Om mezelf een houding te geven begon ik maar snel de eiersalade aan te maken. Maar halverwege bedacht ik me dat ik eiersalade voor 35 man aan het maken was. Wim kwam even de keuken in. En even later mijn moeder ook. De lieve woordjes maakten het alleen maar erger, dus ik maakte een paar grapjes om de spanning te breken en ging me boven even opfrissen. Snel even langs de computer, even mijn hart gelucht bij Suuz een flinke slok bier, wat poeder op de rode neus en 10 minuten later stond ik vrolijk weer beneden.
Het was supergezellig nog. Het was niet zo druk, maar ik heb met iedereen een in-depth gesprek kunnen voeren en hele grote stukken taart uitgedeeld, waardoor iedereen blij was dat het zo rustig was. En nog heb ik de hele onderste taart in de diepvries kunnen doen. Maandag komt er nog wat familie langs en dan hoef ik geen appeltaart te bakken. Drank worst en kaas heb ik dan ook wel genoeg!
Om half 1 gingen de laatsten weg. Wat vergeleken bij half 6 toch wel een stuk vroeger is. Zou het komen omdat we ouder worden? Wim en ik hebben de playstation aangezet en lekker nog wat nagehangen. Helemaal niet verkeerd na zo'n drukke week. Maar als de carnaval volgend jaar weer zo laat valt, dan ga ik toch echt mijn verjaardag verzetten hoor.