DUO Dag- workshop!

Door omstandigheden heb ik een tijdje terug een grote workshop in Roosendaal af moeten lasten. Ik had 2 inschrijvingen tot dusver . Deze dames hadden zich samen ingeschreven en ik besloot om de workshop bij mij thuis te proberen, mits ze daarmee akkoord zouden gaan natuurlijk.
Dat was gelukkig geen probleem. Lekker intiem ook zo met zijn 3-en. Manlief en kind waren niet thuis, dus ik kon lekker aan de slag! De dames waren hardstikke spontaan en gezellig. Het was vanaf het eerste moment al alsof ik ze wekelijks zag. Lekkere taartmutsen, net zoals ik!
We zijn lekker aan de slag gegaan met de swirly en aan het einde van de dag stonden er twee complete swirly-stapels op de showtafel. De meiden waren blij, ik was blij. Helemaal geslaagd.
Jammer dat ik zulke workshops niet vaker kon doen....Op zaterdagen werk ik vaak op locatie, maar door de weeks....zou het trouwens best kunnen. Een kleine peiling op hyves zorgde voor een aantal geïnteresseerden, dus bij deze maak ik het officieel.

Vanaf nu:

De DUO Dagworkshop!

Kom samen met een vriendin bij mij thuis in Roosendaal een dagworkshop volgen. Vantevoren kiezen we samen een taart uit, een Swirly, de tas of misschien een andere taart van mij die jullie mooi vinden om te leren maken! Wel moeten jullie allebei hetzelfde ontwerp kiezen. Deze workshop is ook voor de minder gevorderden alsmede gevorderden.
Over het algemeen is deze workshop op vrijdagen, maar in overleg kan ook een andere dag van de week afgesproken worden. Heb je geen taartvriendin bij de hand, geen probleem, geef je dan solo op, dan zoeken we er een maatje bij voor je, doe een oproep op de taarten fora, of via de social media als Hyves en Facebook...Wie weet hou je daar ook weer een leuk contact aan over :)

De workshop kost 99,95 euro per persoon inclusief koffie, thee, iets lekkers een lichte lunch en natuurlijk een bom gezelligheid!
Jullie mogen wel zelf de cakes meenemen die we nodig hebben. We stapelen altijd 2-hoog. :)

Graag inschrijven op info@karen-anne.com. Alleen daar heb ik een compleet overzicht van agenda en deelnemers. Mail me gerust als je interesse hebt, dan stuur ik je de voorwaarden op!


Misschien tot snel in Roosendaal!

Joy! All night long...

Yes!!! Er zijn van die nachten dat je aan het taarten bent, die zijn magisch. Dan wil je niet slapen, kun je niet slapen. De allesomvattende taart slurpt de nacht, inclusief tijdsbesef helemaal op en voor je het weet wordt het licht buiten. Nouja in mijn geval kwam Wim terug van een avondje Dj-en...en dan is het laat....eh vroeg dus. Om half 8 was ik dan echt klaar, maar opruimen, foto's maken, uploaden en
Nog een kwartier voor de klant komt en ik vind het doodeng... Deze taart moet gestapeld en wel nog helemaal naar Almere...

Ik had echt een Margaret Braun aanval. Ik heb heerlijk gespeeld met gumpaste en royal icing. De hond boven op komt van een tutorial op youtube. Ik moet echt nog veel leren over boetseren, maar met het nieuwe boek van Wendy Schlagwein, hoop ik snel aan de slag te kunnen. De icing was leuk...maar zo irritant. Heb ik eindelijk nummer 1 piping tubes....zitten ze de hele tijd verstopt, tja, mijn eigen schuld, om half 6 's ochtends neem je het niet zo nauw met mixeren.... Ahum....
Ik heb een aantal prachtige nieuwe kleuren uitgeprobeerd, om mee te verven van verschillende merken, daar kom ik nog een keertje op terug. Dustjes verdienen een eigen topic!

Inmiddels is de klant geweest en na secondenlang te hebben gestaard met oeh en aaah,'s vraagt hij: "Maar wat is nou de taart dan??"
"Dit...alles wat je ziet"
"WAT??...heh, maar hoe doe je... wat is....is dat marsepein ofzo?"

Hihihii, ik moest even grinniken, ik vergeet soms de krachtige magie van een gedecoreerde taart en hoe voelt als je hem voor het eerst ziet. En ik heb ook genoten. Wat een heerlijk nachtje....Tijd voor een dutje...

The Tree of Life

Coen kwam op 22-2-11 ter wereld. Wat een prachtgetal hè? Dit weekend wordt hij gedoopt en ik mocht de bijbehorende feesttaart maken. Op het geboortekaartje stond een grote zilveren boom. Tja, daar kon ik niet omheen en ik had al gauw een schets van de taart op papier staan.
De boom is gedust met zilverdust. Eerst heb ik de fondant gekleurd in een lichte grijze tint. Dan dekt het zilver beter. Ik heb een half potje dust gebruikt. De taart is 20 cm hoog en ook de doorsnede is op het breedste stuk 20 cm. Er zit maar 1 laag op, maar voor het echte bling effect had ik er het hele potje op moeten dusten.
Een tijdje terug heb ik voor een siertaart een zilverspray gebruikt, maar dat was helemaal niks, smaaktechnisch dan. Het rook naar hairspray, niet echt uitnodigend om te eten....
Deze taart is gevuld met vanille crème en lemoncurd, een echte zomerfavoriet!

Taart voor Dinay

Ook ik moest aan de Cars taart. Dat is natuurlijk niet mijn normale stijl van taarten maken dus er lag een flinke uitdaging voor me. Ik wilde graag een auto maken van taart. Dat viel me echt 100% mee. Mijn eigen recept gebruikt voor een goed te snijden cake die ook nog licht genoeg is om te vullen...recept volgt snel :)
Met een goed plaatje bij de hand van alle kanten van de auto ben ik aan de slag gegaan. Al vrij snel onstond er een autovorm en de marsepein erover maakte het helemaal af. De onderste 2 taarten duurden minder lang natuurlijk, maar als snel was mijn stapel compleet.
Ik moest met Wim en Tijn in een snikhete auto op weg naar Den Bosch...een dik uur rijden bleek nadat we bij Waalwijk zo'n beetje via Utrecht werden omgeleid. Dus ik baaaaalde. Wat een stress...Ik zag het somber in....Maar mijn Wim is een OEber chauffeur! Dus alle lagen waren helemaal intact! De reactie van Dinay zelf was nog het leukst. Binnen 5 seconden na de kaarsjes uitgeblazen te hebben had de auto al geen dak meer. Hij heeft hem vakkundig bewerkt en alle lekkere stukjes eraf gesnoept. Zo leuk om te zien.
Maar dan nu toch maar weer terug naar "mijn" stijl taarten hahahah!

Try-out Swirly Baroque!

Wat is Maasmechelen ver weg zeg! Na een reis van meer dan 2 uur, file in Antwerpen meegerekend, was ik dan eindelijk op de plaats der bestemming. Bij Tamara van Sprookjestaarten voor de alllereerste Swirly Baroque workshop. Wat was het leuk! Wat ben ik trots op mijn workshoppers! Ze hebben echt keihard gewerkt vandaag.
We zijn begonnen met een kopje koffie om het ijs te breken. Ik was volgens mij niet de enige met wat kriebels in de buik haha! Maar daar was na een paar minuten gelukkig al niks meer van te merken. Wat een gezellig groep meiden! Ze pikten alles supersnel op. Naast de gebruikelijke grappige momentjes konden ze ook helemaal serieus zijn. Doodstil was het.... Compleet in beslag genomen door het bekleden van de swirly. Ja dat was even een aanpootstukje he dames ;)
Het tempo lag ook dicht bij elkaar, wat het voor mij heel makkelijk maakte om goed overzicht te houden. Iedereen heeft ook goed meegeholpen met het ruimen tussendoor, dat zal Tamara allicht fijn hebben gevonden. Ik ben alleen de basisworkshops gewend waar je om 11 uur 's avonds met compleet overhoopgehaalde kasten en tafels vol met spullen blijft zitten.
Dus het was een verademing om te zien dat iedereen wist wat hij deed. Na elke fase weer even de tools op een rijtje, matje schoon en aan de kant wat even niet gebruikt werd. Tamara had er ook echt de ruimte voor, om jaloers op te worden.
En het was ook leuk om te zien hoe iedereen er zijn eigen "swirl" aan gaf. ;)
Het niveau lag echt hoog.
Voor mij was het de eerste keer om zo te werken met gevorderden. Ik vond het een dag om nooit te vergeten....Heeeerlijk dat ik er nog een aantal in het verschiet heb. Ik heb het maar getroffen! Allemaal enorm bedankt voor een zeeer aangename dag. Ik hoop echt dat jullie genoten hebben, net als ik, en natuurlijk ook wat wijzer zijn geworden.
De meeste dames nemen de taart mee naar huis voor nog wat puntjes op de i, maar je kan hier goed zien dat de basis al waanzinnig geslaagd is! Ik kijk echt uit naar de eindresultaten!

Een kleine impressie van de harde werkers en hun swirly's zie je hierboven.

Sprongen

Tijn groeit ineens weer even hard. Zo gaat het met vlagen. Je kan echt een dag ineens naar hem kijken en dan zie dat hij weer meer kind is geworden. Ik zie nu hij 16 maanden is heel snel de babytrekjes aan het verliezen is. Ineens kan hij lopen. En nu twee weken later raced hij door de kamer. Nog steeds wel wankel maar hij verliest nog maar zelden zijn evenwicht. De eerste keren stapelen zich op, en ik probeer ze allemaal in me op te nemen. Dat gaat niet helemaal lukken, dat weet ik, niemand kan de tijd stilzetten, en die mental pictures die ik maak vervagen langzaamaan...Hoe voelde borstvoeding ook alweer? Maar het heeft ook geen zin om te blijven hangen in al die herinneringen als er in het hier en nu zoveel leuke dingen gebeuren. Zoals net. Ik was even koffie inschenken en toen ik terug de kamer inkwam was hij helemaal alleen op zijn wipstoel geklommen. En zat hij lekker met Pooh en Jaap op schoot zijn krentenbol te eten. Wat leek hij ineens groot! Ik heb de hele week de stoel gepromoot en we hebben geoefend in het klimmen op de stoel en het eraf glijden. Trots dat hij was toen het voor het eerst alleen lukte. Maar nou heeft hij wel geleerd dat hij kan klimmen en zie ik hem overal pogingen doen. Via de lectuurmand de bank op. Op puur karakter proberen de spijlen van de box te trotseren. Dat soort dingen waardoor je als moeder weer een nieuwe dimensie bezorgdheid ontwikkelt.
En terwijl ik dit typ, gaat het ineens fout. Ik zie nog net hoe hij de leuning van de stoel misgrijpt en achterstevoren van zijn stoel kukelt. Met krentenbol in de hand en Jaap. Die heeft hij bij zijn landing nog steeds vast. Hij schrikt, ik schrik, maar wacht even af hoe erg het is...(soms is het een enorme knal en loopt hij gewoon vrolijk verder) Maar niet deze keer. Hij barst in huilen uit en strekt zijn armpjes naar me uit, met nog steeds die krentenbol en Jaap. Het hapje dat nog in zijn mond zit en godzijdank niet in zijn keel, zwaait me tegemoet terwijl ik toesnel.
"Mijn arme kindje....was je gevallen...kom maar even bij mama." En ik pak hem stevig vast in babyhouding en nestel ons lekker in op de bank. Klaar zijn de tranen, even knuffelen en dan weer een hapje krentenbol. Ik geniet van mijn zoete "babytje" van 16 maanden in mijn armen. Precies 30 veel te korte seconden duurt het, dan glijdt hij weer van mijn schoot een nieuw avontuur in.
"Goedzo Tijn", prijs ik hem, trots kijkt hij om, lijkt te vallen, hervindt zijn evenwicht en klimt weer in zijn stoel waar hij van mij de rest van zijn krentenbol weer krijgt. Stiekem vind ik het een klein beetje jammer dat hij niet weer gevallen is....Slecht he!?

Een nieuwe workshop!!

Nou ben ik nog niet eens begonnen met mijn "Tour de Swirly", en nou heb ik een aanvraag gekregen voor een follow-up workshop bij Mama-lou in Beesd. Daar ben ik 4 juni te gast voor de Swirly Baroque workshop. Ik ben helemaal vereerd dat ze het zo ziet zitten met me, zeker omdat ik zo het gevoel heb dat ik me nog moet bewijzen als groentje in deze roze wereld.
Ik denk dat ieder meisje wel een onzekere kant heeft, ook als je inmiddels al 32 bent.
Mijn paadje in suikerland is ineens een stuk breder geworden.
En tja dan moet je eens goed gaan nadenken wat een leuke workshop zou zijn. Het kabouter-huis is natuurlijk een hele leuke workshop, maar ik denk niet dat de baas van Studio 100 dat ziet zitten zomaar. Hetzelfde geldt voor de K3 jurk die ik hier niet eens tussen heb staan, die staat alleen op mijn hyves. Dus wat dan? Entoen viel mijn oog op de tas. Vorig jaar was het een experiment als cadeau voor een vriendin en heb ik er erg veel lol aan beleefd om hem te maken met mijn eigen tas als inspiratie. Ik heb de foto doorgemaild naar Mama-Lou en ze was meteen enthousiast. Dus hij staat al op haar site! op 5 november in Beesd dus. Hihhi, ik ga nu lekker slapen, maar meer info volgt snel!!

Matthew en Olivia

Ik heb al eerder een Oliva taart gemaakt. Begin dit jaar. Op basis van het geboortekaartje was het een geboortecadeautje. En nu werd ze dan samen met haar neefje gedoopt. Daar hoort een taartje bij!
Ik kreeg allebei de kaartjes en daar kon ik lekker mee aan het werk. Suuz is al een tijdje aan het toeren met haar Colette taart. Die geïnspireerd is op de taart van Colette peters. Dat is natuurlijk een echte taartartiest, waar ik erg tegenop kijk. Dus ook ik deed eens een poging om een bal te snijden. Het viel me heel erg mee. Nou heb ik de laatste tijd al vaker gesneden en dan wordt je vanzelf minder bang. De eerste keer dat ik het mes in een taart zette, was ik toch wel wat huiverig. Je bent bang om teveel te snijden. Gelukkig is het niet helemáál onomkeerbaar...je kan stukken cake best terug plakken met botercreme ;) Niet hele hompen natuurlijk...Dus wees gewaarschuwd...
De middenlaag is eigenlijk de bovenlaag, maar ik vond het zo mooier staan. Dat maakte ook het ontwerp van mijn taart beter. Nu heb ik een duidelijke scheiding tussen de twee taarten, terwijl ze tegelijkertijd toch gelinked zijn. Vandaar ook wat accenten van de Matthew taart bij Olivia en andersom. Poeh...

het is tijd voor weekend. Ik ga lekker met Wim een dagje naar de sauna en een nachtje logeren in Limburg...Daarna nog even op de koffie bij Suuz. Ik heb een bizar drukke twee weken gehad. Alles is goed gelukt. Wat een fijn gevoel! Nu lekker ontspannen...Tijd...voor een wijntje.....
Hmmmm Fijn weekend allemaal!

Het huis van de kabouter.

Ja onze zuiderburen hebben een heel imperium. Dus toen ik mijn vriendinnetje vroeg wat Luca wilde voor zijn verjaardag hoefde hij niet lang na te denken. Een taart!
Nou dat beloofde wat. Ik heb heel erg lang naar dat huisje gestaard op internet om te zien hoe ik dat voor elkaar ging krijgen. Nadat ik ook even met Suuz overlegd had over de constructie en uitgebreid besproken had wat er allemaal mis kon gaan, kreeg ik het wel een beetje benauwd...Ik ook met mijn hoge lat....Maar ik ben dapper aan de slag gegaan en hier is het resultaat. Ik ben erg tevreden. Toen hij uiteindelijk helemaal af op mijn werktafel stond was ik wel even de kluts kwijt. Hij was echt boven verwachting goed gelukt!
Voor mijn eigen werklog heb ik een paar foto's gemaakt van het proces. Het is niet echt een how-to maar je kan wel zien hoe het allemaal een beetje tot stand is gekomen...letterlijk.

PADDENSTOELEN HUIS

Mijn eerste foto- project. Natuurlijk ben ik een aantal stappen vergeten. het was ook een spontane actie eigenlijk om alles vast te leggen. Dus er zit geen plan bij.
Ik loop er wel even met jullie doorheen, kun je toch een beetje zien hoe het ging :) Ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Dit was eigenlijk al stap 1, 2,3 ,4  ehm  en 5 ;) Dit zijn 2 taarten op elkaar. Onderste 4 lagen zijn 20 cm breed en 5 cm hoog. De taart boven het kartonnetje is voor de helft 20 cm breed en de andere helft is 16 cm breed. Die heb ik in de vorm van een paddestoel gesneden. Een beetje blanda-achtig. Die twee taarten zijn gestut met een 20 cm kartonnetje ertussen. Maar er steekt ook een stuk karton uit. Dat klopt. Dat is een 24 cm kartonnetje. Nou het zijn er 2 eigenlijk. En die steken uit. Het is net een balkonnetje...En dat is handig, want dat heb ik nodig. Aan de voorkant heb ik er nog wel een stukje afgeknipt, want daar koopt de paddestoelrand niet door....
Volgende plaatje:

Zoals je ziet zit hij hier al in de botercrème...een stukje dan. De cake die ik onder en boven afgesneden heb, heb ik bewaard, en samen met de botercrème heb ik daarvan op het kartonnen balkonnetje een paddenstoel rand gevormd. Maar ook ONDER het balkonnetje. Moeilijk te zien op de foto. Als het goed is zie je nu geen karton meer :)

Afsmeren maaar!!! Hij begint er al op te lijken he ;)

Een extra laagje marsepein om de rand van het karton weg te werken. En de bovenrand te fabriceren..

En dan de marsepein erover! Goed smootheren, trekken, duwen en vouwen en dan ziet het er na een tijdje zo uit :) Dat vergt even oefenen hoor :)

Ik heb niet zo heel veel tooltjes, dus al mijn decoraties zijn eigenlijk gedaan met mijn vingers, kwasten, keukenmesjes en een cocktailprikker en laat ik eerlijk zijn, een bonetool om de potten hol te maken. Maar goed, je hebt dus niet veel tools nodig om zelf iets te maken. Wees creatief en duik je keukenkast eens in! 
Als je dan uiteindelijk de decoratie erop hebt zitten, hoe je ook maar wilt, dan ziet hij er zo uit :) 

Als je vragen hebt kun je altijd mailen:
info@karen-anne.com

Liefs! Karen Anne

Dit design is copyright van STUDIO 100 en mag dus alleen hobbymatig gebruikt worden. Datzelfde geldt voor deze Tutorial. 
Copyright KarenAnneCakes 2011

Swirly Hilly

Hilly was jarig! De grote vriendin van Tijn. En de dochter van Wim's beste vriend Stef. Dus wij hebben de bruiloftsbellen al buitenhangen. Hahaha. Het is ook zo'n lekker ding om te zien. Prachtig echt rood haar, dat hopelijk blijft. Vader Stef had het vroeger ook toen hij klein was, maar heeft inmiddels erg blond haar. Dus we duimen met zijn allen. Hilly is verder een heel rustig meisje. Maar ow ow wat steelt ze de show. Met haar lieve lachje probeert ze iedereen verlegen om haar vingertjes te winden. Ze kreeg van Tijn een keukentje. Helemaal van plastic met een echte plastic cupcake die in de oven kan. Zou je denken dat ik dat uitgezocht had, nee dat was Wim. Want ik was natuurlijk hardstikke druk met de taart. Swirly is het geworden, met de gerbera's van haar geboortekaartje. Toen had ik nog geen taartje gemaakt, want ik ontdekte deze passie pas in mei.
Het feest was supergezellig. Een grote speelmat midden in de kamer waar een vijftal baby's in de leeftijd van een half jaar tot 2 jaar rondhobbelden. Daaromheen de bank en stoelen, zodat de mama's en de papa's alles goed in de gaten konden houden.
Het is even wennen als je voor het eerst zo'n taart in huis hebt, want je kan niet je bezoek bij binnenkomst meteen taart aanbieden. Dat doe je later pas, als iedereen er is. Compleet met zingen en kaarsjes erbij. Ik vond het zo leuk om te zien. Dat kleine meisje, samen met mama de kaars uitblazen. Begin dit jaar deed ik dat ook met Tijn. Er kwam zelfs een blij kreetje uit na de eerste hapjes. De kindjes wisten wel raad met de bananentaart! Ik had iedereen van taart voorzien, want tja, als je hem dan maakt, kun je hem ook maar beter aansnijden. Het is ook heel eng de eerste keer zo'n taart....en dan issie ook nog eens mooi...Poeh.. Ik was net klaar en wilde met mijn stukje naar Tijn, maar die lag niet meer op het kleed. Waar was mijn Tijn?? Het was helemaal stil in de kamer, iedereen was taart aan het eten...Maar geen Tijn.
"Wim, waar is...", entoen zag ik hem. Hij kreeg net een hele grote hap van Janneke. Prinsheerlijk zat hij bij haar op schoot. Weg verlegenheid. Nou heeft hij daar niet zo heel erg last van, maar dit was toch wel typisch...De rest van de middag was Tijn overal te vinden waar iemand taart had. Met zijn grote blauwe ogen en zijn dikke wijzende vingertjes wees hij naar het stuk taart in de handen van de visite...
"Eb!!" Zei hij dan...En hoppa weer een stukje erin. Het is een wonder dat hij zijn groenten opgegeten heeft die avond.....