Matthew en Olivia

Ik heb al eerder een Oliva taart gemaakt. Begin dit jaar. Op basis van het geboortekaartje was het een geboortecadeautje. En nu werd ze dan samen met haar neefje gedoopt. Daar hoort een taartje bij!
Ik kreeg allebei de kaartjes en daar kon ik lekker mee aan het werk. Suuz is al een tijdje aan het toeren met haar Colette taart. Die geïnspireerd is op de taart van Colette peters. Dat is natuurlijk een echte taartartiest, waar ik erg tegenop kijk. Dus ook ik deed eens een poging om een bal te snijden. Het viel me heel erg mee. Nou heb ik de laatste tijd al vaker gesneden en dan wordt je vanzelf minder bang. De eerste keer dat ik het mes in een taart zette, was ik toch wel wat huiverig. Je bent bang om teveel te snijden. Gelukkig is het niet helemáál onomkeerbaar...je kan stukken cake best terug plakken met botercreme ;) Niet hele hompen natuurlijk...Dus wees gewaarschuwd...
De middenlaag is eigenlijk de bovenlaag, maar ik vond het zo mooier staan. Dat maakte ook het ontwerp van mijn taart beter. Nu heb ik een duidelijke scheiding tussen de twee taarten, terwijl ze tegelijkertijd toch gelinked zijn. Vandaar ook wat accenten van de Matthew taart bij Olivia en andersom. Poeh...

het is tijd voor weekend. Ik ga lekker met Wim een dagje naar de sauna en een nachtje logeren in Limburg...Daarna nog even op de koffie bij Suuz. Ik heb een bizar drukke twee weken gehad. Alles is goed gelukt. Wat een fijn gevoel! Nu lekker ontspannen...Tijd...voor een wijntje.....
Hmmmm Fijn weekend allemaal!

Het huis van de kabouter.

Ja onze zuiderburen hebben een heel imperium. Dus toen ik mijn vriendinnetje vroeg wat Luca wilde voor zijn verjaardag hoefde hij niet lang na te denken. Een taart!
Nou dat beloofde wat. Ik heb heel erg lang naar dat huisje gestaard op internet om te zien hoe ik dat voor elkaar ging krijgen. Nadat ik ook even met Suuz overlegd had over de constructie en uitgebreid besproken had wat er allemaal mis kon gaan, kreeg ik het wel een beetje benauwd...Ik ook met mijn hoge lat....Maar ik ben dapper aan de slag gegaan en hier is het resultaat. Ik ben erg tevreden. Toen hij uiteindelijk helemaal af op mijn werktafel stond was ik wel even de kluts kwijt. Hij was echt boven verwachting goed gelukt!
Voor mijn eigen werklog heb ik een paar foto's gemaakt van het proces. Het is niet echt een how-to maar je kan wel zien hoe het allemaal een beetje tot stand is gekomen...letterlijk.

PADDENSTOELEN HUIS

Mijn eerste foto- project. Natuurlijk ben ik een aantal stappen vergeten. het was ook een spontane actie eigenlijk om alles vast te leggen. Dus er zit geen plan bij.
Ik loop er wel even met jullie doorheen, kun je toch een beetje zien hoe het ging :) Ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Dit was eigenlijk al stap 1, 2,3 ,4  ehm  en 5 ;) Dit zijn 2 taarten op elkaar. Onderste 4 lagen zijn 20 cm breed en 5 cm hoog. De taart boven het kartonnetje is voor de helft 20 cm breed en de andere helft is 16 cm breed. Die heb ik in de vorm van een paddestoel gesneden. Een beetje blanda-achtig. Die twee taarten zijn gestut met een 20 cm kartonnetje ertussen. Maar er steekt ook een stuk karton uit. Dat klopt. Dat is een 24 cm kartonnetje. Nou het zijn er 2 eigenlijk. En die steken uit. Het is net een balkonnetje...En dat is handig, want dat heb ik nodig. Aan de voorkant heb ik er nog wel een stukje afgeknipt, want daar koopt de paddestoelrand niet door....
Volgende plaatje:

Zoals je ziet zit hij hier al in de botercrème...een stukje dan. De cake die ik onder en boven afgesneden heb, heb ik bewaard, en samen met de botercrème heb ik daarvan op het kartonnen balkonnetje een paddenstoel rand gevormd. Maar ook ONDER het balkonnetje. Moeilijk te zien op de foto. Als het goed is zie je nu geen karton meer :)

Afsmeren maaar!!! Hij begint er al op te lijken he ;)

Een extra laagje marsepein om de rand van het karton weg te werken. En de bovenrand te fabriceren..

En dan de marsepein erover! Goed smootheren, trekken, duwen en vouwen en dan ziet het er na een tijdje zo uit :) Dat vergt even oefenen hoor :)

Ik heb niet zo heel veel tooltjes, dus al mijn decoraties zijn eigenlijk gedaan met mijn vingers, kwasten, keukenmesjes en een cocktailprikker en laat ik eerlijk zijn, een bonetool om de potten hol te maken. Maar goed, je hebt dus niet veel tools nodig om zelf iets te maken. Wees creatief en duik je keukenkast eens in! 
Als je dan uiteindelijk de decoratie erop hebt zitten, hoe je ook maar wilt, dan ziet hij er zo uit :) 

Als je vragen hebt kun je altijd mailen:
info@karen-anne.com

Liefs! Karen Anne

Dit design is copyright van STUDIO 100 en mag dus alleen hobbymatig gebruikt worden. Datzelfde geldt voor deze Tutorial. 
Copyright KarenAnneCakes 2011

Swirly Hilly

Hilly was jarig! De grote vriendin van Tijn. En de dochter van Wim's beste vriend Stef. Dus wij hebben de bruiloftsbellen al buitenhangen. Hahaha. Het is ook zo'n lekker ding om te zien. Prachtig echt rood haar, dat hopelijk blijft. Vader Stef had het vroeger ook toen hij klein was, maar heeft inmiddels erg blond haar. Dus we duimen met zijn allen. Hilly is verder een heel rustig meisje. Maar ow ow wat steelt ze de show. Met haar lieve lachje probeert ze iedereen verlegen om haar vingertjes te winden. Ze kreeg van Tijn een keukentje. Helemaal van plastic met een echte plastic cupcake die in de oven kan. Zou je denken dat ik dat uitgezocht had, nee dat was Wim. Want ik was natuurlijk hardstikke druk met de taart. Swirly is het geworden, met de gerbera's van haar geboortekaartje. Toen had ik nog geen taartje gemaakt, want ik ontdekte deze passie pas in mei.
Het feest was supergezellig. Een grote speelmat midden in de kamer waar een vijftal baby's in de leeftijd van een half jaar tot 2 jaar rondhobbelden. Daaromheen de bank en stoelen, zodat de mama's en de papa's alles goed in de gaten konden houden.
Het is even wennen als je voor het eerst zo'n taart in huis hebt, want je kan niet je bezoek bij binnenkomst meteen taart aanbieden. Dat doe je later pas, als iedereen er is. Compleet met zingen en kaarsjes erbij. Ik vond het zo leuk om te zien. Dat kleine meisje, samen met mama de kaars uitblazen. Begin dit jaar deed ik dat ook met Tijn. Er kwam zelfs een blij kreetje uit na de eerste hapjes. De kindjes wisten wel raad met de bananentaart! Ik had iedereen van taart voorzien, want tja, als je hem dan maakt, kun je hem ook maar beter aansnijden. Het is ook heel eng de eerste keer zo'n taart....en dan issie ook nog eens mooi...Poeh.. Ik was net klaar en wilde met mijn stukje naar Tijn, maar die lag niet meer op het kleed. Waar was mijn Tijn?? Het was helemaal stil in de kamer, iedereen was taart aan het eten...Maar geen Tijn.
"Wim, waar is...", entoen zag ik hem. Hij kreeg net een hele grote hap van Janneke. Prinsheerlijk zat hij bij haar op schoot. Weg verlegenheid. Nou heeft hij daar niet zo heel erg last van, maar dit was toch wel typisch...De rest van de middag was Tijn overal te vinden waar iemand taart had. Met zijn grote blauwe ogen en zijn dikke wijzende vingertjes wees hij naar het stuk taart in de handen van de visite...
"Eb!!" Zei hij dan...En hoppa weer een stukje erin. Het is een wonder dat hij zijn groenten opgegeten heeft die avond.....

Een dagje spelen bij Suuz!

Het is vrijdagavond. Ik heb net de champagne ontkurkt omdat ik een officieel bedrijfje ben geworden en Suuz belt om me te feliciteren. Gezellig!! Al gauw is het een half uur later en hebben we het helemaaaal niet meer over taart. Wim kijkt even met een schuin oog opzij... Ik had laatst namelijk een telefoonrekening die 5 keer zoveel was als normaal...Oja...
"Ik moet het kort houden Suuz..."
Suuz lacht gelukkig, maar we balen wel. We (ik en Monika) proberen namelijk al 3 maanden samen te komen voor een superfreubeldag, maar we zijn gewoon allemaal te druk...Dus het wordt elke keer een maandje later...en later...Tot ik me realiseer dat mijn plannen voor de zondag niet doorgaan...
"Wat doe je zondag Suuz?"
"Helemaal niks..."
"Echt?!! Jeee dan spring ik in mijn auto en kom ik naar je toe!"
"Serieus?? Oeehhh!! Wat leuk!! Volgens mij is er ook een Love-to-bake-happening"
(Die was er niet...maar we gingen al snel plannen maken voor de grote dag)

Ik was best een beetje zenuwachtig. Misschien vindt ze me wel helemaal niks zo in het echt. We hadden afgesproken om geen taart te maken, dat zou nog wel komen in de toekomst. We hadden zoveel te kletsen en praten...zoals vrouwen dan kunnen ;) Maar we gingen als we tijd over hadden nog wel een beetje spelen.

Om 9 uur stond in op haar stoep. Ze zag me aankomen en kwam meteen naar beneden. We zijn maar begonnen met een dikke knuffel en eens goed naar elkaar kijken. Want internet en telefoon is toch wel heel anders dan Real-Life! We zijn allebei flinke babbelaars dus na 2 minuten wennen was het eigenlijk al weer normaal. En weer helemaal vertrouwd. Binnen heb ik de grand-tour gekregen. Suuz' woonkamer, Suuz' badkamer....Suuz' slaapkamer....En Suuz' 20 jaar oude Kenny!! Daarna hebben we ons geinstalleerd achter Suuz' laptop.
(cool hoor...daar zit ze dus als ze met ons aan het forummen is....) (ik probeer altijd heel stoer te doen, maar was wel een klein beetje starstruck hoor...ssst) (Ow dat had ik toen bij Kwebbel ook en die heeft me toen heel hard uitgelachen, dus ik denk ik zeg maar niks tegen Suuz...) (Jullie wisten toch wel dat ik mutsig was he?) (Nouja anders bij deze ;) )

Gelukkig kon ik het star-struck erg snel achter me laten en hebben we eigenlijk de hele ochtend een beetje gebabbeld over taart. Dat gaat makkelijk en heel snel. Veel sites erbij gehaald en veel taarten bekeken. Daarna besloten we dat we na de lunch zouden gaan kijken bij de Love-To-Bake Happening die Suuz in haar agenda had staan.
Brunssum ligt een kwartiertje rijden van Suuz. Met een pak chocoladekoekjes op zak en een klein memoblaadje met routebeschrijving gingen we op weg. Daar was de Texaco! En het Atelier van Marie-Jose lag erboven. Wat leuk!! We vonden de winkel ook erg uitgebreid. Er lagen zelfs candymelts! Die besloten we stante pede te gaan proberen! Ik ging weg met een heeeel assortiment nieuwe dustjes en spuitmondjes. Leuk hoor. Suuz had ook een mooie collectie uitgekozen. De jongen achter de kassa zei dat we bij hem terecht konden als we vragen hadden. Wat we niet hadden verwacht van een jongen die ook de benzine afrekende haha.
We hadden al wel snel door dat er geen happening was...dus we besloten om een briefje achter te laten voor Marie-Jose. Jammer dat ze er niet was en spijt dat we niet even hadden gebeld.
En we gingen weer op weg naar de volgende locatie. Suuz' nieuwe pandje aan het station!!
Nog heeel even en dan mag ze erin, maar voor nu stonden we op onze tenen door het raam te kijken. Wat een ruimte en wat gaaf. Hij staat zo op het perron! Helemaal van mergel...Echt een plaatje van een pand! Dat komt helemaal goed met Suuz!!
Om half 4 waren we weer thuis. De dag ging snel...Ik zou nog blijven eten en dan naar huis rijden, maar het liep een beetje anders....
Na het shoppen wilde we natuurlijk even uitproberen hoe de kleurtjes stonden op de taart...En sjonge..Suuz had nog een Colette dummy staan...helemaal kaal. Dus dat werd ons proefkonijn!
Konden we mooi oefenen. Ik heb geschilderd terwijl Suuz de boerenkool opzette en ondertussen mij in de gaten hield en me de oren van mijn hoofd vroeg. Maar ook ik had vragen en voor ik het wist zaten we rozen op draad en wat bloemetjes op draad te maken. Nog wat swags erbij...Een beetje verven en oja de candymelts...
Dat was dus helemaal niks...maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het een beetje verwarde met isomalt. Dus we hadden wat meer juweeltjes verwacht en dit is meer een gekleurde witte chocolade die niet mooi heel uit de vormpjes komt...We hebben een aantal vormpjes geprobeerd, maar nee...het is niet voor ons weggelegd. Het prachtige (ahum) resultaat zit nog wel op de taart.
Misschien werkt het beter in de daarvoor bestemde mallen die er misschien zijn?? Geen idee...

We lieten het los. Maar de tijd ging sneller en sneller en de telefoon ging! Marie-Jose had ons briefje gevonden en belde even om te bedanken. Wat leuk! De happening was afgelast nog voordat hij eigenlijk was opgestart, maar dat had Suuz niet meegekregen. Ach ja. We hebben heerlijk geshopt en ook nog even lekker gebabbeld met Marie-Jose en beloofd te bellen de volgende keer!
Bijna 9 uur. En ik moest nog dik anderhalf uur terug rijden. We besloten om de taart toch een beetje af te maken zodat we wat konden laten zien. Uiteindelijk is hij nog best leuk geworden als je je bedenkt dat hij oosters geschilderd is met pastel bloemen en candymelt juweeltjes erop....
Het is een ahum interessante taart haha. Zeker nu je weet hoe hij is ontstaan. En dat met maar 3 uurtjes... Dus we zijn toch trots hihi.

En na het maken van de taartfoto was het tijd om afscheid te nemen. Het was een onzettend leuke gezellige dag. En we hadden geen idee wanneer we elkaar weer gingen zien.
Met een zwaar gevoel zocht ik mijn spullen bij elkaar. Ik heb op dit forum een aantal lieve nieuwe taartvriendinnetjes gevonden, maar ik had nooit verwacht dat ik hier zo'n hechte vriendschap zou vinden. Het leek wel een film. Stonden we daar met zijn tweeen verstrengeld in een knuffel met tranen in de ogen. Lekker dramatisch. Gelukkig konden we er al snel weer om lachen. Stelletje emotionele mutsen zijn we ook hoor....Zucht...Maar ik denk niet dat we de enige meiden zijn die elkaar gevonden hebben via dit forum ;)

Het duurde heeel lang voor ik thuis was. Wat een eind rijden is het toch. Maar wel lekker, kon ik alles even op mijn gemakje verwerken. Suuz dankjewel voor deze dag! Ik zie je heel sne weer online ;) En als je pandje zover is...ik kan echt leuk schilderen ;)

Geverfde taart met bloemen en strepen

Entoen was het zover. Nadat ik in mei was begonnen met taarten maken brak dan eindelijk mijn eigen verjaardag aan. Nouja, ik ben de 14e (maart) jarig, dat is maandag, maar ik ging het vieren op de 11e. En dat was gisteren avond.
Ik had er enorm veel zin in. Het was alweer even geleden dat ik mijn verjaardag als feest gevierd had. Ongeveer 35 man uitgenodigd. Beetje familie en vrienden want anders zou het weer te groot worden. De taart zat al weken in mijn hoofd. En nou mocht ik hem dan eindelijk gaan maken.
Alles was geregeld. Wim had alle boodschappen voor het feest gedaan en Tijn was op de dag lekker even bij opa en oma zodat ik op mijn gemakje kon taarten.
Het ging voorspoedig. Hoge cakes (Dames, dat zijn er 2 van 5 cm op elkaar ;) ) Witte chocolade meringue botercreme met verse frambozen als vulling. Daar wordt een mens blij van.
Ik had goed gepland.
De dag ervoor had ik de grote bloem gemaakt. De kleine bloemetjes lagen ook al een dag te drogen in hun toffifee cupjes ;) Nog niet eerder had een ontwerp zo duidelijk in mijn hoofd gezeten.
Ik schilderde de lijntjes, maar als ik eerlijk ben zag ik die allemaal toch wat strakker voor me. Geeft niks, ook ik moet nog veel leren. De goede kwasten gebruiken scheelt al heel veel. En je merk dust maakt ook al verschil. En zo had ik best wel snel mijn strepen staan.
Tijd om te gaan plakken. Ik heb de bloem even vastgehouden tot hij stevig zat en begon daarna ijverig de andere bloemetjes te plaatsen. Dat is heeeel serieus werk hoor. Als je er eentje verkeerd plakt is meteen de hele lijn van de taart weg. Entoen kreeg ik een hartverzakking.
Stuiter stuiter Tok TOK Bam! En daar lag mijn grote bloem....Op de grond...oowwww zou hij nog leven?? Ik pakte hem op en voelde hoe hij nog net aan elkaar zat. De blaadjes stonden op het punt om te breken. Snel plakte ik hem terug en realiseerde me dat het dan zometeen weer zou gaan gebeuren. Had ik nou maar een cursus gedaan bij madhuri...dan was dit vast niet gebeurd. Zucht. Even nadenken...hoe los ik dit op? Ik vroeg Wim even de flowerwire te zoeken. Die zat ergens tussen de vele taartspullen in de verpakking nog omdat ik nog niet eerder had geoefend...dit leek me een mooi moment...Niet te vinden natuurlijk. Gelukkig was een deel van hart nog zacht en mensen mensen, ik veranderde in Mcgyver met mijn bloem en een cocktailprikker. Stut stut en hij zat vast. Het kleine uitstekende stukje camoufleerde ik met pareltjes. MAAR ik weet nu hoe het wel moet, want mijn bloem heeft nog 4 uur gehangen, tot ik de taart aansneed.
Normaal is dat rond half 10 als iedereen er is, maar deze keer was het nog verdacht rustig. Ik had een handjevol mensen in de kamer zitten. Er waren zelfs al een paar vriendjes weer weg, die waren met zoon een uurtje eerder gekomen en alweer vertrokken..
Ik liep even naar mijn telefoon en zag dat ik 8 berichten had. Ik werd er een beetje lacherig van...maar echt leuk bleek het niet...Iedereen had afgesmst. Moe, ziek, zwak en misselijk, het niet kunnen vinden van een oppas en een simpel. "We gaan het niet redden Kaat"
Ik schoot in de lach toen ik de smsjes voorlas aan de kamer. Maar niemand lachte eigenlijk mee...Allemaal gezichten vol met medeleven. Ze vonden het eigenlijk allemaal behoorlijk naar dat iedereen zo last-minute had afgezegd. "Tja", zei Wim, "Ik had het wel een beetje verwacht zo net na de carnaval." Nou ik had er helemaaaaal niet bij stilgestaan. Ik trok me even terug naar de keuken. Baal baal. Stiekeme traan, ik sprak mezelf streng toe dat het niet zo erg was. Dat ik gewoon heel veel taart mocht eten nu. Om mezelf een houding te geven begon ik maar snel de eiersalade aan te maken. Maar halverwege bedacht ik me dat ik eiersalade voor 35 man aan het maken was. Wim kwam even de keuken in. En even later mijn moeder ook. De lieve woordjes maakten het alleen maar erger, dus ik maakte een paar grapjes om de spanning te breken en ging me boven even opfrissen. Snel even langs de computer, even mijn hart gelucht bij Suuz een flinke slok bier, wat poeder op de rode neus en 10 minuten later stond ik vrolijk weer beneden.
Het was supergezellig nog. Het was niet zo druk, maar ik heb met iedereen een in-depth gesprek kunnen voeren en hele grote stukken taart uitgedeeld, waardoor iedereen blij was dat het zo rustig was. En nog heb ik de hele onderste taart in de diepvries kunnen doen. Maandag komt er nog wat familie langs en dan hoef ik geen appeltaart te bakken. Drank worst en kaas heb ik dan ook wel genoeg!
Om half 1 gingen de laatsten weg. Wat vergeleken bij half 6 toch wel een stuk vroeger is. Zou het komen omdat we ouder worden? Wim en ik hebben de playstation aangezet en lekker nog wat nagehangen. Helemaal niet verkeerd na zo'n drukke week. Maar als de carnaval volgend jaar weer zo laat valt, dan ga ik toch echt mijn verjaardag verzetten hoor.