zondag 11 december 2011

Sweet Table Contest 2011

How exciting! The Sweet Table 2011 contest, and I entered!
I had not heard of sweet tables untill our Dutch judge Monica Kuhne told us all about it. I decided to give it a go! This is my Sweet Table that I designed and created for the competition.


My table was inspired by a friend returning from Thailand. She loves pink....flowers and thailand. So thought of a theme to combine all three.

Thai Lotus.




I love to cook, and the flavo
urs I used are common in the thai kitchen, like coconut, ginger, rosesyrup, sereh (lemongrass) along with fruits like banana, lime, lychees and mango.

















Aesthetically I chose to build around the lotus theme. I found Origami lotus flower tutorials and made them myself. I found out that the lotusflower is a symbol for chakra's so I wanted to implement Buddhism and meditation.
I used 2 silver Buddha's to complement the table and gave the wallmask 2 chakra's of lotus flowers. It looks as if the Buddha is floating away in a "sweet" meditative state of happiness.



All the handmade cards have the abstract drawing of a lotus, I made one from sugar on the cake and crafted my own lotus cookie cutter. Some of the flavours I researched were hard to come by, but in a Dutch "Toko" I found actual Thai tamarind candy and drinks, along with imported fresh thai lychees.























Thailand loves colour! You can see that in the way the people that live there dress and how vibrant the colours are in the temples. I chose pink and silver as the main theme. Orange and red are two colours I came across Googling "Thailand Buddhism" for images. I think they look pretty together.

I loved working around this theme. It has a million possibilities.

Sweets on the table:

Lime and Coconut cupcakes
Tamarind candy and beverage
Ginger Cookies
Rose Meringues
Coconut Marchmellows

Lychees
Banana and Chocolate Cupcakes
Mango and Vanilla cupcakes
Vanille spice cake with lemongrass (Sereh) cream


















See you next year! :)

woensdag 30 november 2011

Volkoren Cupcakes met Frambozen voor mijn mannen

Deze cupcake variant heeft minder suiker! 
Dat kleine kindjes snel groeien hoef ik jullie niet te vertellen. De mijne wordt zelfs alweer bijna twee en maakt soms zulke grote sprongen. Emotioneel lig ik af en toe krom van het lachen en kan ik huilen van verdriet. Dat kleine jongetje ontdekt de wereld en dat valt niet altijd even mee...
Vandaag kwam het even oude buurmeisje spelen. Tijn is heel zacht van karakter en omdat hij veel bij opa’s en oma’s is, heeft hij nog niet zoveel ervaring met “samen spelen”. Het viel hem dan ook zwaar toen Fenne zich bij mij presenteerde met een boekje.
“Zullen wij dat samen gaan lezen Fenne?”, vroeg ik haar. Ze twijfelde even, maar kwam toch dichterbij. Dat zag Tijn en ineens betrok zijn gezicht. Met al zijn verbeelding en woordenschat probeerde hij mij uit te leggen, dat dat toch echt zijn boek was en al pruilend veranderde zijn stemmetje in een trilstemmetje tot hij ineens brak bij het idee dat iemand anders zijn boek ging lezen met zijn mama. En dikke tranen liepen over zijn wangen terwijl hij maar bleef wijzen naar mij en zijn boek. Ik nodigde hem uit om ook te komen, maar hij wilde er niks van weten.
Fenne enigszins geschrokken van zijn emotionele uitbarsting liep voorzichtig naar me toe, gaf me het boek en ging maar met iets anders spelen. “Ja!”, maakte Tijn het af en ging toen ook weer verder spelen met iets anders.
Ik was even van mijn stuk. Zoveel woorden kende Tijn nog niet en ik zag dat het hem frustreerde dat hij niet kon vertellen wat hem zo dwars zat. Zo ook afgelopen zondag toen we bij oma en opa op bezoek waren en de toastjes op tafel stonden. Hij had al een eigen bakje met nibbits gekregen en wilde nu ook zo’n toastje.
“Een toastje Tijn! Dadelijk gaan we eten en dan lust je niks, dus eentje is genoeg!” Hij knikte ten teken dat hij het begrepen had, maar twee minuten later stond hij toch weer om de tafel te dralen. Hij wees naar de toastjes en zei met een vragend stemmetje: “Tijn!?”
“Nee Tijn, je mocht er eentje hebben en nu is het op”. Hij snapte er niks van en iets wanhopiger begon hij woordjes achter elkaar te zeggen die niemand verstond behalve zijn mama, nouja de vrije interpretatie dan, het was zoiets als: Ja maar mama, ze liggen hier en waarom mag ik die dan niet pakken, papa mag ze ook pakken en ik lust er zo graag nog eentje! En dat dan ook met zo’n gebroken stemmetje met een snik erin. Zo eens waar elke moeder het gewoon moeilijk mee heeft omdat het zo zielig klinkt. Helemaal toen er in die grote blauwe ogen ook nog eens dikke tranen opdoemden. Mama wilde hem al alle toastjes geven EN de chipjes van de grote mensen erbij, maar ze hield zich in, want papa had het inmiddels op zich genomen om hem uit te leggen dat er regels zijn in de wereld en je nou eenmaal niet alles kan pakken wat je wilt.Ik was trots en verdrietig tegelijk. Hij moet nog zoveel leren. Lang leve papa dat hij de weerstand kon bieden. Ik ving een blik van opa en oma. Die hadden het net zo moeilijk, maarja, we wisten dat het het beste was voor Tijn.Maar opa kwam papa wel tot hulp en leidde Tijn af met de houten trein die hij tevoorschijn toverde uit de speelgoedkist.En even snel als de tranen kwamen, was daar ineens de schaterlach weer. Ooow die kleintjes zijn zo goed in dat schakelen tussen emoties....Mama was niet zo snel.

Ik heb er nog een paar keer aan teruggedacht. Niet dat dat nou zo’n drama was, maar het staat een beetje symbool voor de eerste stappen in die buitenwereld, die niet zo rooskleurig is als je als klein kindje denkt. En dat is moeilijk voor de mama.Ik ben maar gauw gaan bakken met de kleine man in mijn hoofd.


Cupcakes voor elke dag. Het is meer een ontbijt muffin eigenlijk. Maar ik maak dit recept graag voor Tijn om hem eens te verwennen zonder hem vol te stoppen met geraffineerde suikers e.d.

Ingredienten:
150 gram volkoren meel
80 gram ruwe rietsuiker
4 eetlepels zonnebloem olie
2 eieren
7 gram bakpoeder
1 eetlepel citroensap
Theelepel kaneel
125 ml halfvolle melk
150 gram frambozen of blauwe bessen

Werkwijze:
Zeef alle droge ingredienten in 1 bak en mix ze door elkaar. Doe alle natte ingredienten in een bak en mix even door. Voeg daarna het fruit toe.
Maak een kuiltje in de droge ingredienten en giet daarin de natte. Meng alles goed door elkaar en doe het beslag dan in ongeveer 12 cupjes. Het beslag rijst niet zo heel hoog, dus je mag de cuppies bijna vol doen, misschien haal je er dan maar 10 uit.
Bak ze in een voorverwarmde oven op 160 graden celsius hetelucht ongeveer 20-23 minuten afhankelijk van je oven. Cakejes moeten helemaal terugveren als je er voorzichtig in duwt dan zijn ze klaar. Een prikker zou er nog nat uit kunnen komen, vanwege het fruit dat erin zit, dus dat geeft een vertekend beeld.
Het is een hele simpele manier om een “gezonde variant” te maken op de gewone cupcake, die elke dag gegeten mag worden. Hij is ook veel minder zoet. Mijn gezin is er dol op!

zaterdag 26 november 2011

Kerstballen taart, how (not) to :)


Vanmorgen werd ik wakker met een idee in mijn hoofd voor een taart. Meestal is het erg ononverzichtelijk, maar bij dit idee had ik al gauw concrete plannen! Naar beneden en aan de slag. Lang leve het vrije weekend. Ik heb stap voor stap...nouja bijna stap voor stap foto's gemaakt. Een echte how to is het niet, want je kan dat schilderen zo moeilijk voordoen op foto's. De volgende keer zal ik een flimpje maken, maar ik was maar alleen en dan heb ik toch echt een camera-man nodig. Je kan me mailen als je vragen hebt over het proces info@karen-anne.com
Mijn email is altijd open :)
Ook zijn er een aantal dingen die ik een tweede keer anders zou doen. Gewoon omdat ik deze keer zo eigenwijs was en meteen mocht leren van mijn fouten. Luxe he...Heb ik mezelf gewoon iets geleerd. Zie je wel pap, eigenwijs zijn is hardstikke nuttig! ;) Dus lees ook even mee en kijk niet alleen naar de foto's... Natuurlijk is dit vast niet de enige manier om dit zo te maken. Jij bent misschien net zo eigenwijs als ik en je gaat het op je eigen manier doen. Helemaal goed zeg ik! Dan leer je het meest :)
Ooow...Mijn hele huis zit onder de glitters....morgen ruimen we op!

Stap 1. Ik had nog een paar cakes in de vriezer liggen. Dus daar ben ik mee begonnen. Vanuit een vierkant. Snij langzaam een beetje meer cake weg tot je een bal van cake overhoud. 1 van de Ballen heb ik ook gevuld met lemoncurd. De vierkante lagen ingesmeerd met lemon curd, op elkaar geplakt, even opstijven in de koelkast en dan verder carven.
Dit gaat goed met koude cake...bevroren is het zelfs nog beter. Heel lastig met biscuit, maar wel te doen hoor, bevroren is dan echt een aanrader! Zeker nu ik zo klein heb gewerkt is het lastig de cake te vullen. Ik heb mijn eigen vaste taartrecept gebruikt. Recept volgt snel :) Dat is niet echt cake, maar ook geen biscuit, dus licht genoeg om te vullen en zwaar genoeg om te carven :) Want hele zware cake wordt zo hoog natuurlijk ook instabiel....
Genoeg gebabbeld...foto's :)
























Zo heb je een klein kerstballetje. Je ziet dat ze echt niet groot zijn. Dat kan ook niet als je zo hoog en smal stapelt zonder speciale taartstandaard.











Dit is de grover versie die ik heb laten opstijven in de koelkast. Na een uurtje heb ik de balletjes nogmaals in de botercreme gezet en gladder gemaakt, vergeten een foto te nemen...Goed op laten stijven.
Ik heb nu 4 kerstballen en 1 kegelvormige bal. Dat wordt een denneappel en de topper van de taart. Maar er waren toch 6 ballen???....Ja!! Want:









De onderste bal van de taart bestaat uit massief marsepein! Hij is een stuk groter dan de rest van de kerstballen en zwaarder. Dat is dan dus het anker van de taart. Mocht je een cakedrum gebruiken zou je de dowel voor extra stevigheid ook nog in de drum kunnen timmeren :)







De marsepeinen bal ga ik dus straks pas bekleden. Eerst kijken hoe groot de kerstballen worden. (Ik had eerst de marsepeinen bal gedraaid en bekleed, maar nu zou ik dat dus als laatste pas doen en de grootte aanpassen aan de kerstballen, hij mag nog een stukje groter voor meer stabiliteit.) Hier zie je mijn reuzenhand een minitaartje bekleden. Moeilijk hoor...Probeer zover mogelijk te komen voor je hem optilt.






Nu ligt hij op zijn kop in mijn hand. De cake is koel maar niet koud, anders gaat de fondant zweten en kun je hem niet vasthouden zonder vlekken. Voorzichtig verder vouwen tot hij er helemaal omheen ligt.




























Beetje gladstrijken en dan kan het smootheren beginnen. Ik draai de ballen in mij hand en gebruik dus mijn palm om te smootheren. Je kan ook een ander stukje fondant gebruiken, maar in deze vorm vind ik mijn vingers beter. Ze zijn lekker warm en smelten de fondant naden aan elkaar. Het kan helemaal maar dan ben je lang bezig. Draai hem af en toe even op zijn goede kant, dan zie je waar je nog naden ziet.





En dan issie klaar! Zwaartekracht heeft wel zijn tol geeist, want echt rond is me niet gelukt....zeker na het stapelen verzakken ze toch naar 2 platte zijdes...Maar goed, niet te perfectionistisch zijn...moeilijk moeilijk...








En dan nu de kegelvorm...Dat was een uitdaging. Ik wilde niet dat je een naad zou zien, dus ik heb hem rechtop gezet en hem in 1 keer bekleed. De fondant dunt een beetje uit door het vele trekken en rekken, dus ik besloot hem 2 keer te bekleden. Nog eens dunnetjes overdoen dus :) veel geduld net zoals een gewone taart/bol bekleden. Het is niet makkelijk, maar het gaat. Maak de eerste laag fondant vochtig, maar niet nat, echt maar minuscuul met een vochtige penseel. Of even terug in de koelkast en de condens het werk laten doen :)






















Neem de rok van de fondant af en toe mee omhoog en met je andere hand kun je dan makkelijker naar beneden smootheren.











Alsof ik een kegel aan het boetseren ben leg ik de cake in mijn palmen en maak er een mooi puntje aan onderaan. Voorzichtig natuurlijk :)












Mooie collectie ballen al :) (de grote is de marsepein, die je dus eigenlijk als laatste pas moet doen!)









En dan nu versieren! Decoreren dus! Woohoo en dat is natuurlijk het leukste deel :)
Laat je fantasie gaan, misschien heb je thuis hele andere ballen in tegenstelling tot mijn gouden/rode collectie. Er zijn leuke uitstekers te koop met sneeuwvlokken bijvoorbeeld, maar je kunt natuurlijk ook schilderen of...helemaal gedurfd...spuiten met royal icing!
Laat alles goed drogen voordat je gaat stapelen. Echte alcohol droogt veel sneller op dan rum of wodka als je wilt schilderen. De denneappel heb ik zijn patroon gegeven met een cocktailprikker. Een beetje op gevoel...ladiela ;) Het rood lijkt op de linkse foto wat roestig, recht is hoe het er echt uitzag :)















Dan nu het stapelen. Niet makkelijk. Je hebt nu dus de marsepeinen bol onderop. Je duwt een dowel (NIET een grote satéprikker....dat ging niet zo goed...) door alle lagen heen. Beter zelfs dus ook nog IN een drum. ;) Wat ik niet heb gedaan, en je dus wel moet doen is het volgende. Duw de dowel erdoorheen voor je hem op de taart stapelt. Dan hebben ze allemaal een gaatje van tevoren precies in het midden, want ik heb ze ladiela, gewoon op gevoel op elkaar gestapeld en dan wordt de stapel toch wat wobbeliger. Dus voorprikken= meer stabiliteit.
Knip hele kleine kartonnetjes, want je zult toch echt voor elke laag een dowel moeten maken. Dan kan best met een satéprikker als je ballen zo klein zijn, zolang je maar een echte dowel gebruikt als staak ;) Prik je kartonnetjes ook voor! :) En dan is het rijgen als een ketting.

Taart spiesen, dowel meten voor die laag, dowel/maiskolfprikker afknippen, erin stoppen en kartonnetje aan de spies rijgen. Volgende laag. Let erop dat je te meten dowel/prikker op het kartonnetje stuit als je in de taart prikt. Het karton van de taart erboven moet de "vloer" zijn van de volgende taart. En zo ga je door. Mijn topper bleek te groot. Die maakte het geheel ook wat instabieler, dus die zou ik de volgende keer kleiner maken.

Hier de foto's erbij:









































Iek!! En toen was hij klaar! Nou ja, nog een klein detail...Ik heb hem nog een klein oogje gegeven zodat ik hem zo in de boom kon hangen met flowerwire, dat zie je op de allereerste foto :)

Zo dat was een hele bevalling, als je nog vragen hebt, stel ze hieronder of stuur me een mailtje!






zaterdag 29 oktober 2011

Swirly Colette, voor Suuz :)


Gisteren was een dagje van spelen en experimenteren. Ik had de dag ervoor al de cakes gebakken. Ze zijn verder niet gevuld, want ik wilde deze taart een tijdje gaan bewaren...tenminste als hij zou lukken dus...
De taart is geïnspireerd op de workshops van mij en van Suikertaartjes-Suuz, (Suzanne Verhoef) We wilden al eerder een keer voor de lol proberen om samen een taart te maken, maar de afstand maakt het voor ons niet makkelijk om af te spreken. Zij heeft het ook erg druk met haar werk.

Dus ik draag deze aan haar op! Jeeee voor Suuz, met wie ik kan lachen en huilen en met wie ik mijn gekke taartenpassie kan delen :)

Voor een grotere foto kijk je op mijn portfolio.

woensdag 26 oktober 2011

Workshopresults Swirly Baroque, weekendje weg.


Ja ook dit weekend een zeer druk workshop weekendje. Maar nu met de extrabonus dat ik in een hotel mocht slapen. Hoe stoer is dat? Hihihi. Het begon allemaal in Deventer op zaterdagochtend, 22 oktober. Marije van Zoet en Zo had 8 dames verzameld en met haarzelf erbij waren dat dus 9 workshoppers. Midden in haar winkel een lange tafel, die van voor tot achter vol zat met taartdames. Het was meteen gezellig! Een aantal mensen kenden elkaar al en een aantal niet. Maar met een bakje koffie en thee is dat zo opgelost. Marije had ook voor iedereen een lekkere cupcake...Dus het was al meteen feest. Iedereen heeft hard gewerkt en wat niet meevalt met zo'n grote groep...bijna iedereen heeft nog de pareltjes gevestigd. Iets wat vaak thuis even afgemaakt moet worden, maar ik kon echt trots zijn op deze groep. Iedereen hielp goed mee en werkte goed door, dus als het tempo van de groep wat hoger ligt, dan kom je ook verder.
Na afloop een hoop gekust en een uurtje verlaat vertrok ik naar mijn hotel in Spier, vlakbij Assen waar ik de volgende ochtend werd verwacht bij Stephanie van Cup, Cake en Taart. Ik had op mijn routeplanner de straat ingetoetst...maar ik wist niet meer welk nummer en mijn klembord lag achterin de auto, dus ik gokte maar op nummer 1. Van der Valk hotel lijkt me niet zo moeilijk te missen. Dus ik vertrok. Ik ben echt door de kleinste dorpjes heen gereden. Oene, Heerde, allemaal rondom gemeente Epe. Wat is het daar prachtig! Wat een ruimte! Overal knusse boerderijtjes....Ik dacht even dat ik zo een boek in was gerold. Maar na een half uurtje was daar dan toch de snelweg. En ik tufte op mijn gemakje richting hotel. Maar op de oude postweg was helemaal geen van der valk. Ik stond pal naast de snelweg en de postweg liep dood. Geen hotel. Wat nu? Toch maar even op zoek naar het klembord en terwijl ik uitstap zie ik in de verte de bekende vogel van Van Der Val tussen de bladeren doorschijnen....aan de andere kant van de snelweg....want daar gaat de oude postweg verder. Grappig....Had ik nou maar even eerder naar dat klembord gekeken.
Ik had gereserveerd in het restaurant om even snel nog een hapje te eten en toen ik ingecheckt en wel het restaurant binnenliep was ik toch wel even uit het veld geslagen. Het was zooo druk. Ik denk dat er wel 300 mensen binnen zaten. Ik kreeg (gelukkig) een tafeltje in een hoekje en zo kon ik een beetje anoniem rondkijken. Zit je daar in een toch best wel sjiek restaurant in je uppie als huismoeder....Ahum..Kreeg meteen zin in rode wijn, maar....in je uppie...niet echt veel aan, dus maar een spaatje rood. Ik heb heerlijk gegeten. Eendeborst in rodewijnsaus...(I love wildseizoen) Ondertussen was ik maar heel stoer met mijn telefoon aan het spelen. Ik heb wel internet, maar via de wifi van van der valk kreeg ik het niet voor elkaar...Dus het kwam neer op wat smsjes ordenen en foto's maken van het eten. Voor de volgende keer maar een tijdschrift ofzo meenemen. Een dessert zag ik niet zitten, dus een klein uurtje later lag ik alweer in die luxe kamer op het grote bed naar mijn enorme flatscreen te kijken naar...."Ik hou van Holland" (nog nooit gezien....leuk zeg!)....Ik had mijn knuffel van thuis meegenomen. (Ik kan niet zonder mijn konijn...en ja, ik ben 32...) Zo was ik even de zakenvrouw...
De slaap riep me en ik was voor het late nieuws vertrokken.

Na een heerlijk ontbijt, (Zoooo leuk ontbijten bij een buffet!) (Daar kun je me echt voor wakker maken....) vertrok ik richting Assen, mijn routeplanner gaf 20 minuten aan. Mamase van K3 in de auto....ik miste Tijn toch iets meer dan ik had verwacht....zucht...muts....Toch maar even snel het nieuws nog luisteren en ineens was ik er.

De "hal" die Stefanie heeft is enorm. Ze zou er bijna zelf een beurs(je) kunnen organiseren. Superleuk weer. De dames waren gezellig, het koffiezet apparaat deed het....met hulp van Stefanie....dat wel, dus alles was aanwezig voor een lekker dagje.
Klein probleempje....Ik had er niet aan gedacht om de botercreme en de fondant uit de auto te halen, en die had de hele nacht in de bevroren auto gestaan, aan de snelweg. KEI en KEI hard dus. Maar met wat hulp van de dames, was de fondant zo in stukken en had ik de botercreme redelijk snel "au bain marie" weer smeerbaar...gelukkig...Dat vergeten we niet meer in de toekomst. En zo leer je elke keer weer bij :)

Ook hier had iedereen snel een prachtige taart staan. Compleet met parelrandje. Er was mooi plek voor een groepsfoto, en die zie je hier dan ook :) Let op de glitters....Dat is dust die in de ruimte hangt....Misschien toch maar met mondkapjes gaan werken....lijkt me niet gezond op de lange termijn voor je longen...al die fijnstofjes.
Om half 6 vertrok ik richting Roosendaal en eventjes zonk de moed me in de schoenen toen ik Utrecht 177 km zag staan....Wat een eind! Na een klein beetje file en een pitstop van 10 minuten was ik om 9 uur dan eindelijk thuis. Ik voel me helemaal vrouw van de wereld...nouja Nederland dan ;) hihi.

woensdag 19 oktober 2011

FUN! Appeltaart van marsepein

Mijn papa was jarig vandaag en een echte appeltaart fan! Dus ik besloot hem te verrassen door een echte appeltaart te maken en te doen alsof het een gedecoreerde marsepeintaart was. Wim had het geniale puntje op de i door voor te stellen de taart dan te versieren als een appeltaart! Dubbel bedrog! Hou ik wel van hihihi.
Maar hoe heb ik dat nou gedaan? Voor de grap om te laten zien aan mijn papa heb ik er foto's van gemaakt die ik graag met jullie deel. Een kleine how to ;)
Dus laten we beginnen met een "voor" :

Het is nu nog een gewone appeltaart. (Voor het recept kijk bij mijn recepten)


Ik heb er eerst een extra laagje marsepein over gedaan. Die randen zijn zo scherp, ik was bang dat de marsepein zou scheuren.

De volgende foto's laten zien welke kleuren ik heb gebruikt voor "het deeg" Ik had iets teveel oranje, dus de verdeling is 2 druppels geel, 1 oranje en 2 bruin. Niet helemaal doorkneden, maar een rommelig marmereffect houden. Daarna je taart als gewoon bekleden!




Zoals je ziet heb ik expres niet netjes gewerkt. Zo krijg je een kruimelig effect. Dat voer ik ook door in de rand bovenop de taart! mooi strak randje maken weer...De taart heeft in het echt een scherpe rand!


En dan nu het vlechtwerk namaken. Je hoeft alle behalve secuur te werken nu. Laat die marsepein maar scheuren. Lekker uitrekken niet teveel rollen en even hoppa met je smoother platduwen. En daar zijn de vlechtjes! Jeeee :)




Nu nog netjes in patroon op de taart leggen.


En weer een stukje lelijk werken. Lekker platdrukken, uitrekken ruwe kantjes maken. Zo gaat het er steeds meer als taart uitzien!


Tijd voor rozijntjes! Je had nog wat marsepein over, kleur die maar slordig wederom wat bruiner, niet helemaal doorkeden!


Lekker rozijntjes :) Met je balltool maak je kuiltjes waar de rozijntjes in kunnen.




Oowwww het wordt nu echt al wat. Maar om hem net wat meer echt te maken ga je hem een beetje met dunne verf (beetje bruine dust met wodka) aquarellen. Echt goed op de randen, geef je hem een gebakken look door de dunne verf te verdelen met een kwastje.


En voor de echt finishing touch van deze goudbruin gebakken appeltaart is een beetje goudverf tussen de vlechten. Want daar zitten de glimmende gebakken appeltjes met de kaneel!


En dan is de neptaart/ stiekem toch echt appeltaart helemaal klaar!

Nou?? Net echt toch?!! Hihihihihi....gniffel...

Wil jij nou ook zo'n lekkere appeltaart van 24 cm en 7 cm hoog?? Kijk dan even bij de recepten! :)

Chocolate Banana Cupcakes

For English press the translation button -->

Chocolate banana cupcakes

220 gram bloem
4 eetlepels cacao, (niet afgestreken)
100 gram bruine basterdsuiker
100 gram roomboter (zacht)
2 grote eieren
8 gram bakpoeder
1 rijpe banaan
snufje zout
snufje kaneel
60 gram witte chocolate chips
50 ml halfvolle melk





Verwarm de oven voor op 180 Graden Celsius

Klop de boter met de suiker tot hij licht en fluffy is. Doe dan 1 voor 1 de eieren erdoor en blijf mixen tot de eieren zijn opgenomen.

Weeg en zeef alle droge ingrediënten en mix ze door elkaar in een kom. Prak de banaan in stukjes. Spatel nu om en om de melk en de mix door het botermengsel tot het een dik mengsel is geworden.

Schep de banaan en de chocolate chips erdoor.

Vul ongeveer 12 vormpjes, en dan in de 180 graden celsius voor 20 tot 25 minuten. De cakejes zijn klaar als je bij licht indrukken helemaal terugveren.

:)

Dutch Apple pie


Lekkere Hollandse Appeltaart:
Mijn eigen versie, een beetje van mama, een beetje van oma, een beetje uit een boekje en de rest is van mij :)

Voor het deeg:
125 gram suiker
250 gram roomboter koud in blokjes
375 gram patisserie bloem of gewone bloem
1 groot ei
Vanille extract
snufje zout, 2 gram
custardpoeder

Voor de vulling:
Een flinke kilo appels, jonagold is stevig en een beetje zuur, heerlijk, maar het kan ook met granny's. In dit recept zitten 6 grote jonagold appels.
theelepel kaneel
scheutje rum of rum extract
100 gram suiker (of 80 gram suiker en 2 zakjes vanillesuiker erbij)
flinke hand rozijnen. (lekker om ze eerst te wellen in de rum, of in een citroensiroop)
2 lepels abrikozenjam/ lemoncurd (heb je nog restjes jam in de koelkast?)
2eetlepels citroensap.

Voor het deeg, kneed alles behalve het custardpoeder tot een koel samenhangend deeg. Rol in de folie en leg even te rusten in de koelkast.

Voor de vulling, schil de appels. Haal het klokhuis eruit. En snijd in blokken. Niet te klein snijden, anders krijg je moes. Ik hou wel van wat dikkere stukken. Mix de rest van de ingrediënten erdoor en roer goed om!. Laat de bak even staan. het zuur van het citroensap zal ervoor zorgen dat je appels niet snel bruin worden.

Haal het deeg uit de koelkast en rol de helft ongeveer uit op je werkblad tot 3 mm. (bestuif van tevoren even met bloem tegen het plakken) Neem nu een 24 cm springvorm en steek met je vorm een cirkel uit. Dat wordt de bodem.
Beboter en bebloem je bakvorm, leg een laag bakpapier op de boden en leg je deegcirkel erin.

Rol nu de rest van het deeg uit en snij er lappen van waarmee je de zijkant van de vorm bekleedt. Met een keukenmesje kun je het overtollige deeg wegsnijden. Ik rol altijd nog een extra rolletje deeg uit en die leg ik langs de bodem. Als plakrand tussen zij- en onderkant. Goed voor de stevigheid.

Neem nu de custardpoeder en zeef een dun laagjes op de bodem van je deeg. Dit neemt het vocht op van je vulling zodat je ook een lekkere krokante onderlaag krijgt. Je moet nu ook niet de kom met de appels gewoon omgieten in de vorm. Veeel te nat. Schep het liever erin en laat het "nat" maar lekker in de kom zitten. Even goed aandrukken!

Met het overgebleven stuk deeg maak je vlechtwerk op je taart. Je kan voor een mooi glanseffect wat losgeklopt ei op de bovenkant kwasten, maar doe dat halverwege de baktijd, anders kan het verbranden.

















Oven op 180 graden Celcius hetelucht en ongeveer 1 uur bakken. Of tot hij mooi goudbruin is :) Smakelijk! Beetje abrikozenjam erop smeren als hij nog warm is maakt deze taart helemaal af!

TIP! Wil je zien hoe ik van een appeltaart een appeltaart in vermomming maak?? Kijk dan hier!