Kerstballen taart, how (not) to :)

Vanmorgen werd ik wakker met een idee in mijn hoofd voor een taart. Meestal is het erg ononverzichtelijk, maar bij dit idee had ik al gauw concrete plannen! Naar beneden en aan de slag. Lang leve het vrije weekend. Ik heb stap voor stap...nouja bijna stap voor stap foto's gemaakt. Een echte how to is het niet, want je kan dat schilderen zo moeilijk voordoen op foto's. De volgende keer zal ik een flimpje maken, maar ik was maar alleen en dan heb ik toch echt een camera-man nodig. Je kan me mailen als je vragen hebt over het proces info@karen-anne.com
Mijn email is altijd open :)
Ook zijn er een aantal dingen die ik een tweede keer anders zou doen. Gewoon omdat ik deze keer zo eigenwijs was en meteen mocht leren van mijn fouten. Luxe he...Heb ik mezelf gewoon iets geleerd. Zie je wel pap, eigenwijs zijn is hardstikke nuttig! ;) Dus lees ook even mee en kijk niet alleen naar de foto's... Natuurlijk is dit vast niet de enige manier om dit zo te maken. Jij bent misschien net zo eigenwijs als ik en je gaat het op je eigen manier doen. Helemaal goed zeg ik! Dan leer je het meest :)
Ooow...Mijn hele huis zit onder de glitters....morgen ruimen we op!

Stap 1. Ik had nog een paar cakes in de vriezer liggen. Dus daar ben ik mee begonnen. Vanuit een vierkant. Snij langzaam een beetje meer cake weg tot je een bal van cake overhoud. 1 van de Ballen heb ik ook gevuld met lemoncurd. De vierkante lagen ingesmeerd met lemon curd, op elkaar geplakt, even opstijven in de koelkast en dan verder carven.
Dit gaat goed met koude cake...bevroren is het zelfs nog beter. Heel lastig met biscuit, maar wel te doen hoor, bevroren is dan echt een aanrader! Zeker nu ik zo klein heb gewerkt is het lastig de cake te vullen. Ik heb mijn eigen vaste taartrecept gebruikt. Recept volgt snel :) Dat is niet echt cake, maar ook geen biscuit, dus licht genoeg om te vullen en zwaar genoeg om te carven :) Want hele zware cake wordt zo hoog natuurlijk ook instabiel....
Genoeg gebabbeld...foto's :)
























Zo heb je een klein kerstballetje. Je ziet dat ze echt niet groot zijn. Dat kan ook niet als je zo hoog en smal stapelt zonder speciale taartstandaard.











Dit is de grover versie die ik heb laten opstijven in de koelkast. Na een uurtje heb ik de balletjes nogmaals in de botercreme gezet en gladder gemaakt, vergeten een foto te nemen...Goed op laten stijven.
Ik heb nu 4 kerstballen en 1 kegelvormige bal. Dat wordt een denneappel en de topper van de taart. Maar er waren toch 6 ballen???....Ja!! Want:









De onderste bal van de taart bestaat uit massief marsepein! Hij is een stuk groter dan de rest van de kerstballen en zwaarder. Dat is dan dus het anker van de taart. Mocht je een cakedrum gebruiken zou je de dowel voor extra stevigheid ook nog in de drum kunnen timmeren :)







De marsepeinen bal ga ik dus straks pas bekleden. Eerst kijken hoe groot de kerstballen worden. (Ik had eerst de marsepeinen bal gedraaid en bekleed, maar nu zou ik dat dus als laatste pas doen en de grootte aanpassen aan de kerstballen, hij mag nog een stukje groter voor meer stabiliteit.) Hier zie je mijn reuzenhand een minitaartje bekleden. Moeilijk hoor...Probeer zover mogelijk te komen voor je hem optilt.






Nu ligt hij op zijn kop in mijn hand. De cake is koel maar niet koud, anders gaat de fondant zweten en kun je hem niet vasthouden zonder vlekken. Voorzichtig verder vouwen tot hij er helemaal omheen ligt.




























Beetje gladstrijken en dan kan het smootheren beginnen. Ik draai de ballen in mij hand en gebruik dus mijn palm om te smootheren. Je kan ook een ander stukje fondant gebruiken, maar in deze vorm vind ik mijn vingers beter. Ze zijn lekker warm en smelten de fondant naden aan elkaar. Het kan helemaal maar dan ben je lang bezig. Draai hem af en toe even op zijn goede kant, dan zie je waar je nog naden ziet.





En dan issie klaar! Zwaartekracht heeft wel zijn tol geeist, want echt rond is me niet gelukt....zeker na het stapelen verzakken ze toch naar 2 platte zijdes...Maar goed, niet te perfectionistisch zijn...moeilijk moeilijk...








En dan nu de kegelvorm...Dat was een uitdaging. Ik wilde niet dat je een naad zou zien, dus ik heb hem rechtop gezet en hem in 1 keer bekleed. De fondant dunt een beetje uit door het vele trekken en rekken, dus ik besloot hem 2 keer te bekleden. Nog eens dunnetjes overdoen dus :) veel geduld net zoals een gewone taart/bol bekleden. Het is niet makkelijk, maar het gaat. Maak de eerste laag fondant vochtig, maar niet nat, echt maar minuscuul met een vochtige penseel. Of even terug in de koelkast en de condens het werk laten doen :)






















Neem de rok van de fondant af en toe mee omhoog en met je andere hand kun je dan makkelijker naar beneden smootheren.











Alsof ik een kegel aan het boetseren ben leg ik de cake in mijn palmen en maak er een mooi puntje aan onderaan. Voorzichtig natuurlijk :)












Mooie collectie ballen al :) (de grote is de marsepein, die je dus eigenlijk als laatste pas moet doen!)









En dan nu versieren! Decoreren dus! Woohoo en dat is natuurlijk het leukste deel :)
Laat je fantasie gaan, misschien heb je thuis hele andere ballen in tegenstelling tot mijn gouden/rode collectie. Er zijn leuke uitstekers te koop met sneeuwvlokken bijvoorbeeld, maar je kunt natuurlijk ook schilderen of...helemaal gedurfd...spuiten met royal icing!
Laat alles goed drogen voordat je gaat stapelen. Echte alcohol droogt veel sneller op dan rum of wodka als je wilt schilderen. De denneappel heb ik zijn patroon gegeven met een cocktailprikker. Een beetje op gevoel...ladiela ;) Het rood lijkt op de linkse foto wat roestig, recht is hoe het er echt uitzag :)















Dan nu het stapelen. Niet makkelijk. Je hebt nu dus de marsepeinen bol onderop. Je duwt een dowel (NIET een grote satéprikker....dat ging niet zo goed...) door alle lagen heen. Beter zelfs dus ook nog IN een drum. ;) Wat ik niet heb gedaan, en je dus wel moet doen is het volgende. Duw de dowel erdoorheen voor je hem op de taart stapelt. Dan hebben ze allemaal een gaatje van tevoren precies in het midden, want ik heb ze ladiela, gewoon op gevoel op elkaar gestapeld en dan wordt de stapel toch wat wobbeliger. Dus voorprikken= meer stabiliteit.
Knip hele kleine kartonnetjes, want je zult toch echt voor elke laag een dowel moeten maken. Dan kan best met een satéprikker als je ballen zo klein zijn, zolang je maar een echte dowel gebruikt als staak ;) Prik je kartonnetjes ook voor! :) En dan is het rijgen als een ketting.

Taart spiesen, dowel meten voor die laag, dowel/maiskolfprikker afknippen, erin stoppen en kartonnetje aan de spies rijgen. Volgende laag. Let erop dat je te meten dowel/prikker op het kartonnetje stuit als je in de taart prikt. Het karton van de taart erboven moet de "vloer" zijn van de volgende taart. En zo ga je door. Mijn topper bleek te groot. Die maakte het geheel ook wat instabieler, dus die zou ik de volgende keer kleiner maken.

Hier de foto's erbij:









































Iek!! En toen was hij klaar! Nou ja, nog een klein detail...Ik heb hem nog een klein oogje gegeven zodat ik hem zo in de boom kon hangen met flowerwire, dat zie je op de allereerste foto :)

Zo dat was een hele bevalling, als je nog vragen hebt, stel ze hieronder of stuur me een mailtje!

Swirly Colette, voor Suuz :)

Gisteren was een dagje van spelen en experimenteren. Ik had de dag ervoor al de cakes gebakken. Ze zijn verder niet gevuld, want ik wilde deze taart een tijdje gaan bewaren...tenminste als hij zou lukken dus...
De taart is geïnspireerd op de workshops van mij en van Suikertaartjes-Suuz, (Suzanne Verhoef) We wilden al eerder een keer voor de lol proberen om samen een taart te maken, maar de afstand maakt het voor ons niet makkelijk om af te spreken. Zij heeft het ook erg druk met haar werk.

Dus ik draag deze aan haar op! Jeeee voor Suuz, met wie ik kan lachen en huilen en met wie ik mijn gekke taartenpassie kan delen :)

Voor een grotere foto kijk je op mijn portfolio.

Workshopresults Swirly Baroque, weekendje weg.

Ja ook dit weekend een zeer druk workshop weekendje. Maar nu met de extrabonus dat ik in een hotel mocht slapen. Hoe stoer is dat? Hihihi. Het begon allemaal in Deventer op zaterdagochtend, 22 oktober. Marije van Zoet en Zo had 8 dames verzameld en met haarzelf erbij waren dat dus 9 workshoppers. Midden in haar winkel een lange tafel, die van voor tot achter vol zat met taartdames. Het was meteen gezellig! Een aantal mensen kenden elkaar al en een aantal niet. Maar met een bakje koffie en thee is dat zo opgelost. Marije had ook voor iedereen een lekkere cupcake...Dus het was al meteen feest. Iedereen heeft hard gewerkt en wat niet meevalt met zo'n grote groep...bijna iedereen heeft nog de pareltjes gevestigd. Iets wat vaak thuis even afgemaakt moet worden, maar ik kon echt trots zijn op deze groep. Iedereen hielp goed mee en werkte goed door, dus als het tempo van de groep wat hoger ligt, dan kom je ook verder.
Na afloop een hoop gekust en een uurtje verlaat vertrok ik naar mijn hotel in Spier, vlakbij Assen waar ik de volgende ochtend werd verwacht bij Stephanie van Cup, Cake en Taart. Ik had op mijn routeplanner de straat ingetoetst...maar ik wist niet meer welk nummer en mijn klembord lag achterin de auto, dus ik gokte maar op nummer 1. Van der Valk hotel lijkt me niet zo moeilijk te missen. Dus ik vertrok. Ik ben echt door de kleinste dorpjes heen gereden. Oene, Heerde, allemaal rondom gemeente Epe. Wat is het daar prachtig! Wat een ruimte! Overal knusse boerderijtjes....Ik dacht even dat ik zo een boek in was gerold. Maar na een half uurtje was daar dan toch de snelweg. En ik tufte op mijn gemakje richting hotel. Maar op de oude postweg was helemaal geen van der valk. Ik stond pal naast de snelweg en de postweg liep dood. Geen hotel. Wat nu? Toch maar even op zoek naar het klembord en terwijl ik uitstap zie ik in de verte de bekende vogel van Van Der Val tussen de bladeren doorschijnen....aan de andere kant van de snelweg....want daar gaat de oude postweg verder. Grappig....Had ik nou maar even eerder naar dat klembord gekeken.
Ik had gereserveerd in het restaurant om even snel nog een hapje te eten en toen ik ingecheckt en wel het restaurant binnenliep was ik toch wel even uit het veld geslagen. Het was zooo druk. Ik denk dat er wel 300 mensen binnen zaten. Ik kreeg (gelukkig) een tafeltje in een hoekje en zo kon ik een beetje anoniem rondkijken. Zit je daar in een toch best wel sjiek restaurant in je uppie als huismoeder....Ahum..Kreeg meteen zin in rode wijn, maar....in je uppie...niet echt veel aan, dus maar een spaatje rood. Ik heb heerlijk gegeten. Eendeborst in rodewijnsaus...(I love wildseizoen) Ondertussen was ik maar heel stoer met mijn telefoon aan het spelen. Ik heb wel internet, maar via de wifi van van der valk kreeg ik het niet voor elkaar...Dus het kwam neer op wat smsjes ordenen en foto's maken van het eten. Voor de volgende keer maar een tijdschrift ofzo meenemen. Een dessert zag ik niet zitten, dus een klein uurtje later lag ik alweer in die luxe kamer op het grote bed naar mijn enorme flatscreen te kijken naar...."Ik hou van Holland" (nog nooit gezien....leuk zeg!)....Ik had mijn knuffel van thuis meegenomen. (Ik kan niet zonder mijn konijn...en ja, ik ben 32...) Zo was ik even de zakenvrouw...
De slaap riep me en ik was voor het late nieuws vertrokken.

Na een heerlijk ontbijt, (Zoooo leuk ontbijten bij een buffet!) (Daar kun je me echt voor wakker maken....) vertrok ik richting Assen, mijn routeplanner gaf 20 minuten aan. Mamase van K3 in de auto....ik miste Tijn toch iets meer dan ik had verwacht....zucht...muts....Toch maar even snel het nieuws nog luisteren en ineens was ik er.

De "hal" die Stefanie heeft is enorm. Ze zou er bijna zelf een beurs(je) kunnen organiseren. Superleuk weer. De dames waren gezellig, het koffiezet apparaat deed het....met hulp van Stefanie....dat wel, dus alles was aanwezig voor een lekker dagje.
Klein probleempje....Ik had er niet aan gedacht om de botercreme en de fondant uit de auto te halen, en die had de hele nacht in de bevroren auto gestaan, aan de snelweg. KEI en KEI hard dus. Maar met wat hulp van de dames, was de fondant zo in stukken en had ik de botercreme redelijk snel "au bain marie" weer smeerbaar...gelukkig...Dat vergeten we niet meer in de toekomst. En zo leer je elke keer weer bij :)

Ook hier had iedereen snel een prachtige taart staan. Compleet met parelrandje. Er was mooi plek voor een groepsfoto, en die zie je hier dan ook :) Let op de glitters....Dat is dust die in de ruimte hangt....Misschien toch maar met mondkapjes gaan werken....lijkt me niet gezond op de lange termijn voor je longen...al die fijnstofjes.
Om half 6 vertrok ik richting Roosendaal en eventjes zonk de moed me in de schoenen toen ik Utrecht 177 km zag staan....Wat een eind! Na een klein beetje file en een pitstop van 10 minuten was ik om 9 uur dan eindelijk thuis. Ik voel me helemaal vrouw van de wereld...nouja Nederland dan ;) hihi.

FUN! Appeltaart van marsepein

Mijn papa was jarig vandaag en een echte appeltaart fan! Dus ik besloot hem te verrassen door een echte appeltaart te maken en te doen alsof het een gedecoreerde marsepeintaart was. Wim had het geniale puntje op de i door voor te stellen de taart dan te versieren als een appeltaart! Dubbel bedrog! Hou ik wel van hihihi.
Maar hoe heb ik dat nou gedaan? Voor de grap om te laten zien aan mijn papa heb ik er foto's van gemaakt die ik graag met jullie deel. Een kleine how to ;)
Dus laten we beginnen met een "voor" :

Het is nu nog een gewone appeltaart. (Voor het recept kijk bij mijn recepten)

Ik heb er eerst een extra laagje marsepein over gedaan. Die randen zijn zo scherp, ik was bang dat de marsepein zou scheuren.

De volgende foto's laten zien welke kleuren ik heb gebruikt voor "het deeg" Ik had iets teveel oranje, dus de verdeling is 2 druppels geel, 1 oranje en 2 bruin. Niet helemaal doorkneden, maar een rommelig marmereffect houden. Daarna je taart als gewoon bekleden!

Zoals je ziet heb ik expres niet netjes gewerkt. Zo krijg je een kruimelig effect. Dat voer ik ook door in de rand bovenop de taart! mooi strak randje maken weer...De taart heeft in het echt een scherpe rand!

En dan nu het vlechtwerk namaken. Je hoeft alle behalve secuur te werken nu. Laat die marsepein maar scheuren. Lekker uitrekken niet teveel rollen en even hoppa met je smoother platduwen. En daar zijn de vlechtjes! Jeeee :)

Nu nog netjes in patroon op de taart leggen.

En weer een stukje lelijk werken. Lekker platdrukken, uitrekken ruwe kantjes maken. Zo gaat het er steeds meer als taart uitzien!

Tijd voor rozijntjes! Je had nog wat marsepein over, kleur die maar slordig wederom wat bruiner, niet helemaal doorkeden!

Lekker rozijntjes :) Met je balltool maak je kuiltjes waar de rozijntjes in kunnen.

Oowwww het wordt nu echt al wat. Maar om hem net wat meer echt te maken ga je hem een beetje met dunne verf (beetje bruine dust met wodka) aquarellen. Echt goed op de randen, geef je hem een gebakken look door de dunne verf te verdelen met een kwastje.

En voor de echt finishing touch van deze goudbruin gebakken appeltaart is een beetje goudverf tussen de vlechten. Want daar zitten de glimmende gebakken appeltjes met de kaneel!

En dan is de neptaart/ stiekem toch echt appeltaart helemaal klaar!

Nou?? Net echt toch?!! Hihihihihi....gniffel...

Wil jij nou ook zo'n lekkere appeltaart van 24 cm en 7 cm hoog?? Kijk dan even bij de recepten! :)

Chocolate Banana Cupcakes

For English press the translation button -->

Chocolate banana cupcakes

220 gram bloem
4 eetlepels cacao, (niet afgestreken)
100 gram bruine basterdsuiker
100 gram roomboter (zacht)
2 grote eieren
8 gram bakpoeder
1 rijpe banaan
snufje zout
snufje kaneel
60 gram witte chocolate chips
50 ml halfvolle melk





Verwarm de oven voor op 180 Graden Celsius

Klop de boter met de suiker tot hij licht en fluffy is. Doe dan 1 voor 1 de eieren erdoor en blijf mixen tot de eieren zijn opgenomen.

Weeg en zeef alle droge ingrediënten en mix ze door elkaar in een kom. Prak de banaan in stukjes. Spatel nu om en om de melk en de mix door het botermengsel tot het een dik mengsel is geworden.

Schep de banaan en de chocolate chips erdoor.

Vul ongeveer 12 vormpjes, en dan in de 180 graden celsius voor 20 tot 25 minuten. De cakejes zijn klaar als je bij licht indrukken helemaal terugveren.

:)

Dutch Apple pie

Lekkere Hollandse Appeltaart:
Mijn eigen versie, een beetje van mama, een beetje van oma, een beetje uit een boekje en de rest is van mij :)

Voor het deeg:
125 gram suiker
250 gram roomboter koud in blokjes
375 gram patisserie bloem of gewone bloem
1 groot ei
Vanille extract
snufje zout, 2 gram
custardpoeder

Voor de vulling:
Een flinke kilo appels, jonagold is stevig en een beetje zuur, heerlijk, maar het kan ook met granny's. In dit recept zitten 6 grote jonagold appels.
theelepel kaneel
scheutje rum of rum extract
100 gram suiker (of 80 gram suiker en 2 zakjes vanillesuiker erbij)
flinke hand rozijnen. (lekker om ze eerst te wellen in de rum, of in een citroensiroop)
2 lepels abrikozenjam/ lemoncurd (heb je nog restjes jam in de koelkast?)
2eetlepels citroensap.

Voor het deeg, kneed alles behalve het custardpoeder tot een koel samenhangend deeg. Rol in de folie en leg even te rusten in de koelkast.

Voor de vulling, schil de appels. Haal het klokhuis eruit. En snijd in blokken. Niet te klein snijden, anders krijg je moes. Ik hou wel van wat dikkere stukken. Mix de rest van de ingrediënten erdoor en roer goed om!. Laat de bak even staan. het zuur van het citroensap zal ervoor zorgen dat je appels niet snel bruin worden.

Haal het deeg uit de koelkast en rol de helft ongeveer uit op je werkblad tot 3 mm. (bestuif van tevoren even met bloem tegen het plakken) Neem nu een 24 cm springvorm en steek met je vorm een cirkel uit. Dat wordt de bodem.
Beboter en bebloem je bakvorm, leg een laag bakpapier op de boden en leg je deegcirkel erin.

Rol nu de rest van het deeg uit en snij er lappen van waarmee je de zijkant van de vorm bekleedt. Met een keukenmesje kun je het overtollige deeg wegsnijden. Ik rol altijd nog een extra rolletje deeg uit en die leg ik langs de bodem. Als plakrand tussen zij- en onderkant. Goed voor de stevigheid.

Neem nu de custardpoeder en zeef een dun laagjes op de bodem van je deeg. Dit neemt het vocht op van je vulling zodat je ook een lekkere krokante onderlaag krijgt. Je moet nu ook niet de kom met de appels gewoon omgieten in de vorm. Veeel te nat. Schep het liever erin en laat het "nat" maar lekker in de kom zitten. Even goed aandrukken!

Met het overgebleven stuk deeg maak je vlechtwerk op je taart. Je kan voor een mooi glanseffect wat losgeklopt ei op de bovenkant kwasten, maar doe dat halverwege de baktijd, anders kan het verbranden.

















Oven op 180 graden Celcius hetelucht en ongeveer 1 uur bakken. Of tot hij mooi goudbruin is :) Smakelijk! Beetje abrikozenjam erop smeren als hij nog warm is maakt deze taart helemaal af!

TIP! Wil je zien hoe ik van een appeltaart een appeltaart in vermomming maak?? Kijk dan hier!

Knorretje op een boomstam!

Piglet on a treetrunk :)




Ik hou zo van Winnie the Pooh.... En mijn vriendin houdt van Knorretje, dus toen haar dochter 1 jaar werd, werd het tijd voor mij om aan de slag te gaan. Ik had nog nooit geboetseerd, dus daar zat ik aan mijn tafel...met gumpaste, fondant en wat sateprikkers. Verder zou ik wel zien wat ervan zou komen.
Ik had een fotootje van een liggende knorretje uitgekozen en nog wat anderen erbij gevonden voor verschillende hoeken. Ik ben met het lijfje begonnen. Dat leek met het makkelijkst...Want als ik dacht aan het knorretje gezichtje dan zonk de moed me een beetje in de schoenen. Wat een klein poppetje is dat. Zoveel details. Niks rond gezichtje en draaien en klaar. Nee vierkant zelfs met jukbeenderen.
Een uur later was mijn fondant zo zacht van het prutsen dat er helemaal niks meer uitkwam. Ik had een soort van basis vorm voor elkaar gekregen, maar het bleef meer een op 1 van de daltons van Lucky Luke lijken.... Helemaal als ik hem even neerlegde om te werken aan een kant, dan zakte hij zo in elkaar dat het steeds meer op hoekig dan rond begon te lijken.


Hoe doen die boetseersters dat?? Ik heb nog steeds geen idee, waarschijnlijk niet werken met lauwe fondant en ze verankeren misschien een stokje...Ik kom er nog wel uit wat makkelijker werkt. Ik moet nog steeds eens wat dieper ingaan op het boek van Wendy, misschien dat daar nog tips instaan. Marsepein zou misschien ook wel beter werken.
MAAR na 2 en een half uur was daar dan knorretje. Mijn vriend kwam even kijken en probeerde me voorzichtig te vertellen dat knorretje eigenlijk wel een beugel moest....Wat een overbite....jaja...Wim...working on it...Fondant droogde al een beetje, dus duwen en trekken had tot gevolg dat Knorretje door alle rimpels ineens een oud vrouwtje leek....Ow ow...Maar goed oefening baart kunst...Ik denk niet dat Wendy twee en een half uur doet over een knorretje, dus ik heb nog hoop :)
Entoen de rest nog.
Ik had al plannen voor een boomstam. Weer een andere dan de vorige keer. Minder hoog, en zonder gezicht. Owja en bruin deze keer ;)
Ik ben begonnen met het kleuren van mijn fondant en het bekleden van de drum. Daarna vloeide alles een beetje in elkaar over en dat is ook mijn stijl wel een beetje, "ladiela", dat heb ik van mijn schoonzus geleerd, die kookt ladiela...Een beetje van dit en een beetje van dat en dan maar vertrouwen dat het allemaal bij elkaar komt op het einde. Ik vind eigenlijk dat het best een mooi "recept" is geworden :) Het leuke is dat ik deze taart heb gemaakt zonder uitstekers, het is of geboetseerd met mijn handen, of gevormd door de balltool en de scribertool, mijn nieuwste tooltjes...helemaal geweldig, kan nu al niet meer zonder....


Mijn vriendin heeft hem net opgehaald voor vanmiddag. Altijd moeilijk om de taart te laten gaan. Altijd moet ik een klein beetje slikken. Gelukkig zijn er dan altijd nog de foto's :)

Geinterviewd door deleukstetaarten.nl

Wat een eer! Ik ben natuurlijk nog niet zo lang geleden dit pad vol met suiker opgewandeld, dus dat ik werd gevraagd voor een kort inteview door Deleukstetaarten.nl vond ik helemaal geweldig! Ik kreeg 10 vragen opgestuurd en daar mocht ik dan op antwoorden. Ik heb mijn best gedaan om kort en krachtig te zijn, maar het was zo leuk om te vertellen dat het toch nog een heel verhaal geworden is...De stoere intro gemaakt door "pooh" denk ik...(dankjewel Yvette ;) ) maakte het helemaal af. Ik ga maar gauw een "in de media"- tabblad maken" Hahahaha ;)

Hier vind je het complete interview.

Macaron Meester Job

Wat bofte ik! Ik mocht zaterdag even achter de schermen bij Job van Berkel, de man achter Patisserie Tout in Amsterdam. De patisserie had een bruidsproeverij georganiseerd en een van mijn beste vriendinnen fotografeert (Patricia Borger Fotografie)voor hem, dus ik mocht mee :) Jeee! Wat een feest was dat zeg. Naast een keur aan prachtige taarten om naar te kijken had hij ook 2 bruidstaarten gemaakt om aan te snijden. Jumjum. Heeel wat anders dan de biscuit/cake torens die "wij" gewend zijn. Deze meneer weet wat hij doet. Alle smaken zijn uniek en tot in de kleinste smaakdetails op elkaar afgestemd. Maarja, als je als patissier verantwoordelijk bent geweest voor de "toetjes" van de restaurants van Herman den Blijker in Amsterdam, dan heb je toch wel wat in huis.
En ik mocht ook nog een aantal chocolaatjes proeven! Wat dacht je van deze smaken: Pure chocolade met framboos en witte bloesemthee, Sinaasappel en kardemom, Mango en vijgenazijn, rozemarijn zeezout. En zo nog veel meer!
Daarnaast had hij ook nog een indrukwekkend assortiment macarons. Dat is zo'n kunst... Ik heb een doosje met 7 macarons mee naar huis genomen. Natuurlijk had ik al eens eerder genoten van deze heerlijkheden, dus ik ben helemaal gegaan voor gedurfde smaken die ik nog niet geproefd had. Meteen bij thuiskomst heb ik van alle macarons 1 hapje genomen. Hihihi :) Wat leuk om te doen! Research he ;) Iemand moet het doen toch?? Wat een baan heb ik toch....
Macaron Zwarte truffel, en dan bedoel ik niet de chocolade truffel, maar de "knol" onder grond...het zwarte goud, waar je penning 16 voor betaalt als je het eet in een restaurant, dat was de eerste die ik proefde, het duurde even voor ik het aroma echt thuis kon brengen. Heeel bijzonder. Rozen en lychee, heerlijk fris en zeer sterke smaak, wat me trouwens opviel bij al die macarons, de smaak bleef echt lang hangen. Roos smaakt precies zoals het ruikt. Heel lekker met het zoete van de lychee. Passiefruit, ik ben gek op passiefruit, dus de verwachtingen waren erg hoog gespannen en ik moest even wennen aan de combinatie met de ietwat bittere cacaosmaak die erbij zat. Ik denk dat het een chocolade ganache vulling was met passiefruit erdoor. En dan miste ik toch een beetje het knal effect van de zuurheid van de passiefruit. Maar desalniettemin...watertandend lekker.
Ik proefde nog chocolade lavendel, wat me echt de ultieme snack in de sauna leek, en gezoute caramel, wat eigenlijk een inkopper is qua heerlijkheid. Subliem. Nog wel een kleine kritische noot wat betreft de munt olijfolie, het smaakte meer naar pepermunt dan munt en dat zette me even op een verkeerd been, maar de smaak is vet vol. Echt de sterkste smaak die erbij zat.
Maar mijn absolute favoriet met stip bovenaan was de venkel met groene appel. Helemaal fantastisch. Toevallig vorige week venkel risotto gegeten en aan het experimenteren geweest met venkel cake en nu heb ik geproefd hoe het moet hahaha.
Zo frustrerend, als je duidelijk kunt zien en proeven hoe weinig je eigenlijk nog maar weet. gelukkig mocht ik ook even met Job zelf babbelen, dus ik kon wat vragen stellen en hij was heel goed in het uitleggen. Ik heb mijn portfolio laten zien en hij was onder de indruk. Hihihhihi, en hij ging mij ook vragen stellen daarna. Toen groeide ik wel een beetje hoor van binnen. Maar ow ow wat was dat leuk. Ik sta stijf van de inspiratie....Owww jeee...waar ga ik de tijd vandaan halen....